VII.

Ποῦ οὖν ἐτέθη ὁ πρῶτος ἄνθρωπος; ἐν τῷ παραδείσῳ δηλονότι, καθὼς γέγραπται. Et plantavit Deus paradisum in Eden contra Οrientem, et posuit ibi hominem quem plasmavit o. καὶ ἐκεῖθεν ἐξεβλήθη εἰς τόνδε τὸν κόσμον παρακούσας. διὸ καὶ λέγουσιν l Mat. xi. 19. n Jerem. xxxi. 26. m Ps. cxi. 6. o Gen. ii. 8. ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΜΑΘΗΤΑΙ, τοὺς μετατεθέντας ἐκεῖσε μετατεθῆναι· δικαίοις γὰρ ἀνθρώποις καὶ πνευματοφόροις ἡτοιμάσθη ὁ παράδεισος, ἐν ᾧ καὶ Παῦλος ἀπόστολος p εἰσκομισθεὶς ἤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα, ὡς πρὸς ἡμᾶς ἐν τῷ παρόντι· κᾀκεῖ μένειν τοὺς μετατεθέντας ἕως συντελείας, προοιμιαζομένους τὴν ἀφθαρσίαν. Hæc Irenæus lib. v. cap. 5. p. 298.

Interpretatio Vetus. Ubi ergo primus positus est homo? scilicet in paradiso, quemadmodum Scriptura dicit: Et plantavit Deus paradisum in Eden contra Orientem, et posuit ibi hominem quem plasmavit. Et inde projectus est in hunc mundum, non obediens. Quapropter dicunt Presbyteri, QUI SUNT Apostolorum DISCIPULL, Eos qui translati sunt, illuc translatos esse; justis enim hominibus, et Spiritum habentibus præparatus est paradisus, in quem et Paulus Apostolus adsportatus audivit sermones in. enarrabiles, quantum ad nos in præsenti; et ibi manere eos qui translati sunt usque ad consummationem, coausplcantes incorruptelam.
VIII.

—καὶ ὡς ἔφη ΤΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΕΒΗΚΟΤΩΝ, διὰ τῆς θείας ἐκτάσεως τῶν χειρῶν, τοὺς δύο λαοὺς εἰς ἕνα Θεὸν συνάγων (scil. ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ). δύο μὲν γὰρ αἱ χεῖρες, ὅτι καὶ δύο λαοὶ διεσπαρμένοι εἰς τὰ πέρατα τῆς γῆς· μία δὲ μέση κεφαλὴ, ὅτι εἷς ὁ Θεὸς, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν. Hæc Irenæus attulit lib. v. c. 17. p. 314.

Interpretatio Vetus. —et (quemadmodum dixit QUIDAM DE SENIORIBUS) per extensionem manuum, duos populos ad unum Deum congregans. Duæ quidem manus, quia et duo populi dispersi in fines terræ: unum autem medium caput, quoniam et unus Deus super omnes, et per omnes, et in omnibus nobis.p 2 Cor. xii. 4.
IX.

Filius enim, quemadmodum et QUIDAM ANTE NOS dixit, dupliciter intelligitur: alius quidem secundum naturam, eo quod natus sit filius; alius autem secundum id quod factus est, reputatur filins. Hæc Irenæus affert lib. iv. cap. ult.

X.

Omnia enim mensura et ordine Deus facit, et nihil non mensum apud eum, quoniam nec incompositum. Et bene, qui Ἅπαντα μέτρῳ καὶ τάξει ὁ Θεὸς ποιεῖ, καὶ οὐδὲν ἄμετρον παῤ αὐτῷ· ὅτι μηδὲν ἀναρίθμητον. (cor. ἀναῤῥύθμητον.) dixit, Ipsum immensum Patrem in Filio mensuratum: mensura enim Patris Filius. quoniam et capit eum. Hæc Irenæus attulit lib. iv. ejusd. Op. cap. 4. vel. 8.

XI.

Διὸ καὶ δικαίως, καὶ ἁρμοζόντως τῇ τοιαύτῃ σου τόλμῃ ὁ θεῖος ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ καὶ κήρυξ τῆς ἀληθείας ἐμμέτρως ἐπιβεβόηκέ σοι, εἰπὼν οὕτως· Εἰδωλοποιὲ Μάρκε, καὶ τερατοσκόπε,Ἀστρολογικῆς ἔμπειρε καὶ μαγικῆς τεχνῆς,Δι᾿ ὧν κρατύνεις τῆς πλάνης τὰ διδάγματα,Σημεῖα δεικνὺς τοῖς ὑπό σου πλανωμένοις,Ἀποστατικῆς δυνάμεως ἐγχειρήματα,Ἅ σοι χορηγεῖ σὸς πατὴρ Σατᾶν ἀεὶΔι᾿ ἀγγελικῆς δυνάμεως Ἀζαζὴλ ποιεῖν·

Ἔχων σε πρόδρομον ἀντιθέου πανουργίας. Καὶ ταῦτα μὲν ὁ θεόφιλος πρεσβύτης· ἡμεῖς δὲ c. Hæc Irenæus attulit lib. I. cap. xv. al. xii. p.80. ed. Massueti.