ὁππόταν ἔλθῃ, πῦρ ἔσται σκοτόεντι μέσῃ ἐνὶ νυκτὶ μελαίνῃ.

εός>

Ἡ γοῦν Ἐρυθραία πρὸς τὸν θεόν· τί δή μοι, φησίν, ὦ δέσποτα, τὴν τῆς μαντείας ἐπισκήπτεις ἀνάγκην, καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἀπὸ τῆς γῆς μετέωρον ἀρθεῖσαν διαφυλάττεις, ἄχρι τῆς μακαριωτάτης σῆς ἐλεύσεως ημερας;

2 vgl. ΙΙΙ 27. αὐτὸς στήριξε(ν) Prolog Φ und III 27 A αὐτὸς ὂς ἐστήριξε III 27 d. and. HSS. — τύπον μορφὴν III 27 Ψ μορφὴν τύπον Φ μορφῆς τε τύπον im Prol. Φ. — Nach V. 2 Hess Lactant. den Vers, den wir III 28 haben, aus: Brandt | 3 αὐτὸς ἔμιξε: αὐγὰς μῖξε Prolog Φ. — γενέτης Stadtmüller Lactant. Prolog.Fragm. 6 bei Lactant. div. inst. IVll 19, 2 tum aperietur caelum medium intempesta et tenebrosa nocte, ut in orbe tote lumen descendeotis dei tamquam fulgur appareat; quod Sibylla his versibus elocuta est : ὁππόταν ....2 σκοτόεντι: ψολόεν τι Stadtmüller Brandt, völlig unmögligch, Worte: intempesta et tenebrosa nocte (auch Fr. 1, 26) 2) die nicht seltene Verbindung der Masculinform des Adjektivs mit einem weiblichen Substantiv: III 634. 673. 739. 777. 322 (I 229).Fragm. 7 bei Lactant. div. inst. I 7, 13 (sehr fraglich) ideoque ab Apolline <deus> αὐτοφυής, a Sibylla Sibylla et ἀγένητος (vgl. Fr. 1, 17) et nominatur.Fragm. 8 bei Eusebius: Constantini orat. ad sanctor. coet. 21 (sehr fraglich, vgl. III 295 ff. 55 f. VII 162).