IV. Περὶ ὁδοιπορίας.

Σελήνης Κριῷ· ὁ ἀποδημήσας ταχέως ὑποστρέψει.

Σελήνης Ταύρῳ· ὁ ἀποδημήσας ἀβλαβῶς καὶ μετὰ κέρδους ὑποστρέψει.

Σελήνης Διδύμοις· ὁ ἀποδημήσας ἐπὶ πολὺν χρόνον ἐν τῇ ξένῃ διατρίψει.

Σελήνης Καρκίνῳ· ὁ ἀποδημήσας χρονίσει μὲν ἐν τῇ ξένῃ, χαίρων δὲ καὶ ἐνδόξως ὑποστρέψει πράξας εὐτυχῶς.

Σελήνης Λέοντι· ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ οὐ δεῖ ἀποδημεῖν· βλάβαι γὰρ καὶ φόβοι ἐξ ἀνδρῶν κα- κῶν ὑπαντήσουσιν· ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ ἐν μὲν 6 ὁδοιπορίας: hic terminatur codicis Μ fol. ρξδ΄; duo in- sequentia folia hodie sunt ρξϚ΄ et ρξε΄a glutinatore in falsum ordinem redacta. — 7 incipit fol. ρξε΄. — τῆς σελήνης ἐν τῷ Κριῷ οὔσης et similiter infra passim dedit d, quod unoquoque loco commemorare supersedeo. Μ nihil habet nisi signa astrolo- gica eaque sine dublo ita intellegenda sunt, ut d vοluit. attamen nihil adiicere satius duxi. — 11 ξενη Μ, voluitne quamvis minus recte ξενιτείᾳ? — 12 ξενίσει Μ, ‘haud dubie corrigendum χρονίσει᾿ d. cfr. p. 83, 3. — 17 ἐν δὲ τῇ δευτέρα ἡμέρα ἐν μὲν λέοντι κτἑ. M. ab hac sententia incipit carminis fragmentum; sed infauste accidit ut hoc loco et poetae verba et paraphrasis sint corrupta . . . putaban scriptum fuisse ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ εὐμενεστέρᾳ οὔσῃ ὁ ἀποδημήσας etc. (quod poetae est ἀγα- νωτέρη οἷμος), illud autem εὐμενεστέρᾳ οὐ depravatum in ἐν μὲν ἑσπέρᾳ οὐ produxisse duplicem sententiae restituendae conatum: οὐ [δεῖ ἀποδημεῖν], et (propter ἑσπέρᾳ) ἔτι δὲ ἡμέρας νυκτὶ οὐ δεῖ ἀποδημεῖν· ἔτι δὲ ἡμέρας οὔσης ὁ ἀπο- δημήσας [οὐ] πάνυ βλάπτεται (vs. 1—7).

Σελήνης Παρθένῳ· ὁ ἀποδημήσας χρονίσει μὲν ἐν τῇ ξένῃ, ἀβλαβῶς δὲ ὑποστρέψει (8—10).

Σελήνης Ζυγῷ· ὁ ἀποδημήσας εἰ μὲν ἐπὶ δικαίᾳ προαιρέσει, συμφέρει· εἰ δὲ ἐπὶ ἀδίκῳ, οὐ συμφέρει (11—17).

Σελήνης Σκορπίῳ· ὁ ἀποδημήσας ὠφεληθήσεται καὶ κερδήσει ἐν τῇ ξένῃ· ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν οἴκαδε, ὠφεληθήσεται καὶ ταχέως τὴν ὁδὸν ἀνύσει, λαθραίως καὶ μετὰ σιγῆς ὑποστρέφων (18 —24).

Σελήνης Τοξότῃ· ὁ ἀποδημήσας μακρὰν ὁδὸν ἀνύσει καὶ πολὺν χρόνον διατρίψει βραδύνων ἐν τῇ ξένῃ· ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν Σελήνης Τοξότῃ οὔσης χαίρων ταχέως ἥξει (25—34).

Σελήνης Αἰγόκερῳ· οὐ δεῖ ἀποδημεῖν· καὶ γὰρ ἡ ὁδὸς μακρὰ καὶ ἄπρακτος ἡ ὁρμὴ γίνεται καὶ λυ- πηρά. ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν Σελήνης οὔσης Αἰγόκερῳ πραεῖαν καὶ ἀβλαβῆ τὴν ὁδὸν ἕξει (35—41).

οὔσης. librarius post ἐν μὲν zodiaci signum pro vocabulo po- suerit, quia plus centies in hac paraphrasi praepositionem ἐν siglum astrol. excipit loco nominis᾿ d. illud ‘plus centies’ satis refutabit haec mea editio. locum corruptum lenius emen- dasse mihi videor. — 1 νυκτὶ ego, λέοντι d: ‘super siglo astrol. Leonis spir. lenis positus’ d. erravit de spiritu, nam in co- dice est signum quo scriba corruptelam videtur indicasse. neque coniecturan Duebner supra transscriptam probare pos- sum. immo pro siglo Leonis ?? scribendum fuisse noctis siglum 9 certissimum est (vocabulum ἡμέρᾳ paullo ante hoc sino 6 expressum). itaque ἐν μὲν νυκτὶ restitui pro ἐν μὲν Λέοντι et infra οὐ inserui. alii fortasse praeferent ὁ ἀποδημήσας σπα νίως βλάπτεται. cfr. poetae verba. — 3 χροισει Μ, verum indicavit d. —

Σελήνης Ὑδροχόῳ· ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ οὐ δεῖ ἀποδημεῖν, ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ δεῖ, ὠφέλιμον γάρ (42— 44).

Σελήνης Ἰχθύσιν· ἐπὶ στρατιὰν καὶ ἐπὶ πόλε- μον καὶ ἐπὶ κυνηγεσίαν καὶ ἐπὶ ἁλιείαν δεῖ ἀποδη- μεῖν· ἔμπρακτον γὰρ γίνεται (45—48).

Σελήνη ὑπὸ ἀγαθοποιῶν μαρτυρουμένη τετρά- γωνος ἢ τρίγωνος ἢ διάμετρος καλὴν τὴν ἀποδημίαν σημαίνει· ὑπὸ δὲ κακοποιῶν μαρτυρηθεῖσα τετρά- γωνος ἢ τρίγωνος ἢ διάμετρος κακήν (49—58).