IV. Περὶ ὁδοιπορίας. Σελήνης Κριῷ· ὁ ἀποδημήσας ταχέως ὑποστρέψει. Σελήνης Ταύρῳ· ὁ ἀποδημήσας ἀβλαβῶς καὶ
μετὰ κέρδους ὑποστρέψει. Σελήνης Διδύμοις· ὁ ἀποδημήσας ἐπὶ πολὺν
χρόνον ἐν τῇ ξένῃ διατρίψει. Σελήνης Καρκίνῳ· ὁ ἀποδημήσας χρονίσει μὲν
ἐν τῇ ξένῃ, χαίρων δὲ καὶ ἐνδόξως ὑποστρέψει πράξας
εὐτυχῶς. Σελήνης Λέοντι· ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ οὐ
δεῖ ἀποδημεῖν· βλάβαι γὰρ καὶ φόβοι ἐξ ἀνδρῶν κα-
κῶν ὑπαντήσουσιν· ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ ἐν μὲν
 6 ὁδοιπορίας: hic terminatur codicis Μ fol. ρξδ΄; duo in-
sequentia folia hodie sunt ρξϚ΄ et ρξε΄a glutinatore in falsum
ordinem redacta. — 7 incipit fol. ρξε΄. — τῆς σελήνης ἐν τῷ
Κριῷ οὔσης et similiter infra passim dedit d, quod unoquoque
loco commemorare supersedeo. Μ nihil habet nisi signa astrolo-
gica eaque sine dublo ita intellegenda sunt, ut d vοluit. attamen
nihil adiicere satius duxi. — 11 ξενη Μ, voluitne quamvis
minus recte ξενιτείᾳ? — 12 ξενίσει Μ, ‘haud dubie corrigendum
χρονίσει᾿ d. cfr. p. 83, 3. — 17 ἐν δὲ τῇ δευτέρα ἡμέρα ἐν μὲν
λέοντι κτἑ. M. ab hac sententia incipit carminis fragmentum;
sed infauste accidit ut hoc loco et poetae verba et paraphrasis
sint corrupta . . . putaban scriptum fuisse ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ
εὐμενεστέρᾳ οὔσῃ ὁ ἀποδημήσας etc. (quod poetae est ἀγα-
νωτέρη οἷμος), illud autem εὐμενεστέρᾳ οὐ depravatum in ἐν
μὲν ἑσπέρᾳ οὐ produxisse duplicem sententiae restituendae
conatum: οὐ [δεῖ ἀποδημεῖν], et (propter ἑσπέρᾳ) ἔτι δὲ ἡμέρας 

 
νυκτὶ οὐ δεῖ ἀποδημεῖν· ἔτι δὲ ἡμέρας οὔσης ὁ ἀπο-
δημήσας [οὐ] πάνυ βλάπτεται (vs. 1—7). Σελήνης Παρθένῳ· ὁ ἀποδημήσας χρονίσει μὲν
ἐν τῇ ξένῃ, ἀβλαβῶς δὲ ὑποστρέψει (8—10). Σελήνης Ζυγῷ· ὁ ἀποδημήσας εἰ μὲν ἐπὶ δικαίᾳ 
προαιρέσει, συμφέρει· εἰ δὲ ἐπὶ ἀδίκῳ, οὐ συμφέρει
(11—17). Σελήνης Σκορπίῳ· ὁ ἀποδημήσας ὠφεληθήσεται
καὶ κερδήσει ἐν τῇ ξένῃ· ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν
οἴκαδε, ὠφεληθήσεται καὶ ταχέως τὴν ὁδὸν ἀνύσει, 
λαθραίως καὶ μετὰ σιγῆς ὑποστρέφων (18 —24). Σελήνης Τοξότῃ· ὁ ἀποδημήσας μακρὰν ὁδὸν
ἀνύσει καὶ πολὺν χρόνον διατρίψει βραδύνων ἐν τῇ
ξένῃ· ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν Σελήνης Τοξότῃ
οὔσης χαίρων ταχέως ἥξει (25—34). Σελήνης Αἰγόκερῳ· οὐ δεῖ ἀποδημεῖν· καὶ γὰρ
ἡ ὁδὸς μακρὰ καὶ ἄπρακτος ἡ ὁρμὴ γίνεται καὶ λυ-
πηρά. ὁ δὲ ἀρξάμενος ὑποστρέφειν Σελήνης οὔσης
Αἰγόκερῳ πραεῖαν καὶ ἀβλαβῆ τὴν ὁδὸν ἕξει (35—41). οὔσης. librarius post ἐν μὲν zodiaci signum pro vocabulo po-
suerit, quia plus centies in hac paraphrasi praepositionem ἐν
siglum astrol. excipit loco nominis᾿ d. illud ‘plus centies’
satis refutabit haec mea editio. locum corruptum lenius emen-
dasse mihi videor. — 1 νυκτὶ ego, λέοντι d: ‘super siglo astrol.
Leonis spir. lenis positus’ d. erravit de spiritu, nam in co-
dice est signum quo scriba corruptelam videtur indicasse.
neque coniecturan Duebner supra transscriptam probare pos-
sum. immo pro siglo Leonis ?? scribendum fuisse noctis siglum
9 certissimum est (vocabulum ἡμέρᾳ paullo ante hoc sino 6
expressum). itaque ἐν μὲν νυκτὶ restitui pro ἐν μὲν Λέοντι et
infra οὐ inserui. alii fortasse praeferent ὁ ἀποδημήσας σπα
νίως βλάπτεται. cfr. poetae verba. — 3 χροισει Μ, verum
indicavit d. — Σελήνης Ὑδροχόῳ· ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ οὐ
δεῖ ἀποδημεῖν, ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ δεῖ, ὠφέλιμον γάρ
(42— 44). Σελήνης Ἰχθύσιν· ἐπὶ στρατιὰν καὶ ἐπὶ πόλε-
 μον καὶ ἐπὶ κυνηγεσίαν καὶ ἐπὶ ἁλιείαν δεῖ ἀποδη-
μεῖν· ἔμπρακτον γὰρ γίνεται (45—48). Σελήνη ὑπὸ ἀγαθοποιῶν μαρτυρουμένη τετρά-
γωνος ἢ τρίγωνος ἢ διάμετρος καλὴν τὴν ἀποδημίαν
σημαίνει· ὑπὸ δὲ κακοποιῶν μαρτυρηθεῖσα τετρά-
 γωνος ἢ τρίγωνος ἢ διάμετρος κακήν (49—58).