Ι. Περὶ γενέσεως.

Πῶς ὁ τεχθεὶς ἄνθρωπος αὐξιφωτούσης τῆς Σε- λήνης ἔμπρακτος ἔσται καὶ κατορθωτικὸς ὧν μετα- χειρίζεται πάντων; ἐὰν παρατηρῆται ἐν ταῖς καταρχαῖς τῶν ἑαυτοῦ ἔργων τὴν Σελήνην συνοδεύουσαν ἤτοι τῷ Διὶ ἢ τῇ Ἀφροδίτῃ ἢ τῷ Ἑρμῇ· ἐὰν δὲ συνοδεύῃ 1 Fol. 164 Μ. — 4 Hos versus ipsius esse Maximi et ini- tium carminis iam supra monitum. — 5 ἱεροφοιτον Μ, corr. d. — ἄνδρεσιν ἔκαστα Μ, corr. anon. len. p. 250. — 6 ἑπιστιχουσα Μ, corr. anon. len. l. l. — 7 Titulum ego addidi. — 8 Σελήνης; cum Duebnero nomina signorum ubique posui pro siglis astro- logicis, quibus scriba codicis Μ utebatur. sunt autem haec; Σελήνη, Ἥλιος, Ἑρμῆς, Ἀφροδίτη, Ἄρης, Ζεύς, Κρόνος, Κριός, Ταῦρος, Δίδυμοι, Καρκίνος, Λέων, Παρθένος, Ζυγός, Σκορπίος, Τοξότης, Αἰγόκερως, Ὑδροχόος, Ἰχθύες. praeterea siglis ex- primere solebat vocabula διάμετρος, τρίγωνος, τετράγωνος ac nonnunquam ζῴδιον, ἡμέρα, μοῖρα, δοῦλος. — 12 ἀνοδεύη Μ, corr. d. — ἡ Σελήνη τῷ Κρόνῳ ἢ τῷ Ἄρει, μὴ καταρχέσθω ἔργου· ἀπραξία γὰρ καὶ βλάβη ἐπακολουθήσει.

ἡ Σελήνη ἀποκαταστατικὴ καὶ ἀνταποκατα- στατικὴ καὶ εἰς τὰ ἑαυτῆς τετράγωνα τὰ κατὰ γέ- νεσιν ἐλθοῦσα ἄπρακτος καὶ ἐπιβλαβὴς γίνεται.

ἐάν τινος γένεσιν θεάσῃ καὶ βούλῃ αἰτήσασθαι παῤ ἐκείνου χάριν, σκεψάμενος τὴν Σελήνην αὐτοῦ ἀνταποκαταστατικὴν οὖσαν, τοῦτ᾿ ἔστιν ἑαυτῇ δια- μετρήσασαν, αἴτησοι τὴν χάριν, καὶ οὐ μὴ ἀστοχήσῃς τῆς αἰτήσεως.