Ι. Περὶ γενέσεως. Πῶς ὁ τεχθεὶς ἄνθρωπος αὐξιφωτούσης τῆς Σε-
λήνης ἔμπρακτος ἔσται καὶ κατορθωτικὸς ὧν μετα-
χειρίζεται πάντων; ἐὰν παρατηρῆται ἐν ταῖς καταρχαῖς 
τῶν ἑαυτοῦ ἔργων τὴν Σελήνην συνοδεύουσαν ἤτοι
τῷ Διὶ ἢ τῇ Ἀφροδίτῃ ἢ τῷ Ἑρμῇ· ἐὰν δὲ συνοδεύῃ
 1 Fol. 164 Μ. — 4 Hos versus ipsius esse Maximi et ini-
tium carminis iam supra monitum. — 5 ἱεροφοιτον Μ, corr. d.
— ἄνδρεσιν ἔκαστα Μ, corr. anon. len. p. 250. — 6 ἑπιστιχουσα
Μ, corr. anon. len. l. l. — 7 Titulum ego addidi. — 8 Σελήνης;
cum Duebnero nomina signorum ubique posui pro siglis astro-
logicis, quibus scriba codicis Μ utebatur. sunt autem haec;
Σελήνη, Ἥλιος, Ἑρμῆς, Ἀφροδίτη, Ἄρης, Ζεύς, Κρόνος, Κριός,
Ταῦρος, Δίδυμοι, Καρκίνος, Λέων, Παρθένος, Ζυγός, Σκορπίος,
Τοξότης, Αἰγόκερως, Ὑδροχόος, Ἰχθύες. praeterea siglis ex-
primere solebat vocabula διάμετρος, τρίγωνος, τετράγωνος ac
nonnunquam ζῴδιον, ἡμέρα, μοῖρα, δοῦλος. — 12 ἀνοδεύη Μ,
corr. d. — 

 
ἡ Σελήνη τῷ Κρόνῳ ἢ τῷ Ἄρει, μὴ καταρχέσθω
ἔργου· ἀπραξία γὰρ καὶ βλάβη ἐπακολουθήσει. ἡ Σελήνη ἀποκαταστατικὴ καὶ ἀνταποκατα-
στατικὴ καὶ εἰς τὰ ἑαυτῆς τετράγωνα τὰ κατὰ γέ-
 νεσιν ἐλθοῦσα ἄπρακτος καὶ ἐπιβλαβὴς γίνεται. ἐάν τινος γένεσιν θεάσῃ καὶ βούλῃ αἰτήσασθαι
παῤ ἐκείνου χάριν, σκεψάμενος τὴν Σελήνην αὐτοῦ
ἀνταποκαταστατικὴν οὖσαν, τοῦτ᾿ ἔστιν ἑαυτῇ δια-
μετρήσασαν, αἴτησοι τὴν χάριν, καὶ οὐ μὴ ἀστοχήσῃς
 τῆς αἰτήσεως.