XI. Περὶ τῶν ἐν δεσμοῖς. Εἰ δʼ ἄρα καὶ δεσμοῖσιν ἀεικέσιν ὀχμάζοιτο
δειλὸς ἀνήρ, Κριῷ μὲν ἔχων ἐριώπιδα Μήνην 
δηναιὴν εὕροι κε λύσιν δυερῶν ὀδυνάων.
ὣς δὲ καὶ ἐν θερινοῖσιν ὁρωμένη εἰδώλοισιν,
 φάσκοις’ g, τοῖσδε πιφαύσκοις kd. — 534 φέρεμον (o in ras.)
L. — 535 Ἄρης τʼ suspectum iam propter vs. 300. usus iubebat
καὶ Ἄρης scribi. vide Spitzner. de vers. her. p. 23 et O. Schnei-
der. Callimach. I p. 158. — 536 ἐρικύδεα Lv. — 537 γαιοπο-
νίην L. — μερόπεσσιν k. — 538 τοὶ γὰρ Lf. — δίκηλα Lfg,
‘scribendum videtur δείκηλα’ g, quod recepit k. — 541 φαι-
δρὸν L, sed αι in ras. scripsit l. — 542 διοιχνεύουσα Ldk*,
διϊχνεύουσα v.
Titulus περὶ τῶν ἐν δεσμοῖσ ἐν κριῶι L, ἐν κριῶι om. fk(g).
— 544 αἰχμάζοιτο Lf, corr. Iacobs. ad AG. XII 147, 1. —
545 ἐριώπεα Lv, ‘sine controversia rescribendum erit ἐριωπίδα
μήνην, nam in iis adiectivorum compositionibus alterum sexum
hanc sibi poscere formam docuit Eust. ad Od. α 44 p. 1388,
61 seqq.’ Spitzner de vers. her. p. 156, quem secutus sum coll.
ἑλικώπιδα νύμφην 86, εὐῶπις ἄνασσα 229, κούρης εὐώπιδος
114, εὐώπιδος Μήνης 523, κεραὴν εὐῶπιν 375, ταυρῶπις ἄνασσα
569, κεραῆς ταυρώπιδος 50 (ἐριῶπα Σελήνην 32. κεραῖπα Σε-
λήνην 337). — 546 δηναίνη Lv, corr. anon. Hal. p. 829. —
δυερῶν: in margine τῶν δεινῶν l. — 

 
ἢ Διδύμοις ἢ αἰπυτάτῳ ἐνὶ Καρκίνῳ οὖσα,
ἠὲ Νεμειήταο κατʼ ἀργαλέοιο Λέοντος,
πουλὺν ἐπὶ χρόνον οἴσει ἀπείρατα δεσμὰ βροτοῖσιν. εἰ δέ κεν αἰθερίῳ ἐν Σκορπίῳ ἠδέ τʼ ἐλαφρῷ
Τοξευτῇ, Ταύρῳ τε καὶ ἐν Ζυγῷ αἰγλήεντι,
ἠδὲ καὶ Ἀστραίου σταχυηφόρῳ ἀμφὶ θυγατρὶ
δινεύῃσι, ταχεῖαν ἄγει λύσιν ἡμερίοισιν,
ἔκ τε πόνων ἀνέπαυσε καὶ ἅψεα κούφισεν ἀνδρός. μὴ μὲν ἁλιπλάγκτοισιν ἐν Ἰχθύσιν αὐγάζοιτο·
ἦ γὰρ ἀναπλήσειεν ἀεικέλιον βροτὸς ἄλγος,
καὶ δὲ μόλις δεσμοῖο δυσηχέος ἄσπετον ἄχθος
ἐκπροφύγοι· πολλοὶ δὲ καὶ ἐς βιότοιο τελευτὴν
εἰλλάδας ἀργαλέας γυίων ἐφόρησαν ὕπερθεν. ἢν δὲ σὺν ἀστέρι Μήνη ἐνηέι καλὰ φαείνῃ
Ζηνὸς ἢ Ἑρμείο ἢ εὐεάνου Ἀφροδίτης,
ἦ τʼ ἂν κουφότερός τε πόνος παῦρός τε γένοιτο. 548 διδύμοις Lv, fortasse scribendum Διδύμοισιν coll. vs. 134.
sed res dubia. vide 564 ἢ Ἄρεϊ et 355 λείποι οἶκον et O. Schnei
der. ad Callimach. hym. V 61. — ἠδ᾿ αἰπυτάτωι L, ἢ δ᾿ αἰπυτάτῳ
f, corr. g. — 551 ὡς δὲ καὶ Lf, ὣς δὲ καὶ g, sed oppositio
est antecedenibus 550 πουλὺν ἐπὶ χρόνον et 546 δηναιὴν —
λύσιν. hinc scripsi ἔμπαλι δʼ. versus mitium mutilatum male
ex 547 suppletum est’ k. ἔμπαλι nostro inusitatum, quare prae-
tuli εἰ δέ κεν coll. vs. 595 al. — ἐν σκορπίωι αἰθερίωι Lf, αἰ-
θερίῳ ἐν σκορπίῳ gk cum Dorvillio p. 666. — 553 ἠὲ Lfg,
ἠδὲ k. — 554 δινεύουσα Lv, scripsi δινεύῃσι. — ἡμερίοισι g. —
555 ἄψεα Lfg, ἅψεα k. 1 557 εἰ Lf, ἦ gk. — ἀνατλήσειεν
Lfg, ἀναπλήσειεν k ex em. Lobeckii Paralipom. gr. Gr. p. 173
not. — βροτοῖσ (ρ in ras.) L, βροτὸς v. — 559 βιότοιο L, sed
ότοι in ras. scripsit l. — 560) ‘Vide an scribendum sit ἐλλάδας’
g; ‘si quid mutandum, potius ex Il. N 572 ἰλλάδας scripserim’
k. — γυΰων L. — 561 ἦν δε L, ἢν δὲ fgk*, εἰ δὲ k (‘fortasse
vice versa 564 ἢν restituendum erat, ita ut particulae sedem
permutanerint’ k). — φαείνη L, ι adscr. l, φανείῃ f, φανείη
hgk, φαείνῃ k*. — εἰ δὲ Κρόνῳ κρυερῷ ἢ Ἄρεϊ συμφορέηται,
πολλάκις ἀργαλέοιο βίῃ δεσμοῖο πονηθεὶς 
μέσφα πότμου φρουρεῖται ἀεὶ ἀδάμαντι συναπτῷ.