κήπους δʼ εὐθαλέας τεύξεις καὶ γῦρον ὀρύξεις, γαῖαν ἀεργηλήν τε προμηθείως ἀνύσαιο εὐεργόν, Μήνης ἐνὶ Καρκίνῳ αἰθροπολεύσης.

εἰ φλογερῷ δὲ Λέοντι φάος πολυδερκὲς ἐφείη ἠερόφοιτος ἄνασσα, τότε σπόρον ὁπλίσσαιο κριθῶν ἢ πυρῶν, καί τʼ ἂν πολύχοια γένοιτο. ἄλλο δὲ μή τι βάλοιο κατʼ αὔλακος· οὐ γὰρ ἄμεινον.

Ἀστραίη κούρη δὲ πέλει πρὸς ἅπαντα φερίστη σπέρματα, καὶ δὲ φυτοῖσιν ἐναίσιμος, ἔν τε βόθροισι βάλλειν ἔρνεα πάντα, τάτε δρυὸς ἄκρα λέγονται. κούρων ‘ut alibi semper’ k. cfr. 19 145 288. — ἐτωλίδοσ L. — ἐμοῖσιν k. — 479 φυτίη ἔ., φυτίῃ f, corr. g cum Dorvill. p 659. — 480 δὲ Lf, κε gk. — 481 γύρον L, in margine βόθρον l. — 482 ἀεργήλην Lf. — προμηθιόως Lf, corr. g cum Dorvillio p. 659. — 483 αἰθροπολούσης Lv, cfr. ad vs. 357. — 484 ἐφείη ‘immittat’ a Rentdorfio male acceptum esse pro ἐπείη ‘verse- turʼ animadvertit Dorvill. p. 659. — 486 Incipit fol. 7r L. — ἠε L, accentum gravem add. l, ἢ em. Dorvill. p. 648. — 487 μήτε βάλοι f. — 488 — 496 affert Tzetzes Chil. IV vs. 173—181 (Ὀρφεὺς ἐν Γεωργίᾳ γράφων). cfr. Wesseling. p. 134. Lobeck. Aglaoph. p. 415. Mullach. l. l. p. 189. — 489 ἐναίσιοσ L, ἐναί- σιον f, ex Tzetza em. g. — ‘Vulgo prima syllaba in βόθρος intenditur. cf. Il. P 58 Od. κ 517. malim igitur ἐν δέ τε βόθροις C. G. Lenz. in comment. de fragmentis Orphicis (Gotting. 1789) p. 22. — βόθροισιν Lv, βόθροισι Tzetzes. — 490 Sic etiam Tzetzes in Chil., sed in schol. ad Lycophr. vs. 83, ubi hunc versum iterum affert (ὥς πού φησιν ἐν ταῖς Δωδεκαετηρίσιν Ὀρφεὺς ‘βάλλειν’ κτἑ.), codices et editiones discrepant: ‘Ges nerus edidit τὰ δὲ et λέγεσθαι. apud Tzetzen: βάλλειν ἔρνεα τὲ πάντα, τά τε δρυὸς ἄκρα λέγεται᾿ Hermann Orph. p. 494. Chr. G. Muellero teste in Tzetzae codicibus Vitt. 2 et 3 est βάλλειν ἐννέα πάντας τά τε δρυὸς λέγεται, in Vit. 1 et Ciz. βάλλειν ἐρνεά τε πάντα τὰ τε δρυός, omisso cum Sebast. λέγε- ται. ceterum vide Wesseling. p. 136. Lobeck Aglaoph. p. 416. οἴνας δʼ ἐξαλέασθαι, ἐπεὶ στυγέει περίαλλα καρίου κούρη ἑλίνους καὶ ἀδευκέας οἴνας, μνωομένη, ὅσα λυγρὰ Διωνύσοιο ἕκητι Ἀκταῖοι μήσαντο μέθῃ δεδμημένοι αἰνῇ Ἰκάριον, καί μιν στυφελαῖς κορύναις ἐδάιξαν σφαλλόμενοι δώροισι χοροιμανέος Βάκχοιο.

ἀλλὰ σὺ Χηλάων ἐνὶ τείρεσιν αἰθροπολεῦσαν εἰσορόων κερόεσσαν ἐπιφραδέως πονέεσθαι ἀμφὶ γεωτομίῃ· σὺ δέ κʼ ἐν νειοῖσι βάλοιο σπέρματα θαρσαλέως, θεῖναί τʼ ἐνὶ κλήματα γύροις, πάντα τε δένδρεα καλά, τάτʼ εἴαρι τηλεθάοντα Mullach. l. l. p. 182 et Tzetzen ad Hesiodi OD. 568 p. 277 sq. Gaisf. Ὀρφεὺς δὲ μαθηματικῶς πάντα παρακελεύεται δρᾶν. οἷον Σελήνης τρεχούσης περὶ Παρθένον, πάντα φυτεύειν πλὴν μόνων ἀμπέλων· μισεῖ γὰρ ἡ Παρθένος τὴν ἄμπελον διὰ τὸν πατέρα Ἰκάριον. quae sequuntur aliena sunt a Maximo. — 491 ἐπι L, ἐπεὶ v cum Tzetza. — περὶ ἄλλα Lf, περίαλλα gk cum Tzetza et Hermanno Orph. p. 749. — 492 ελινουσ L, ἑλι- νοῦσ corr. l, ληνοὺς Tzetzes, ἐλινοῦς fg, ἐλίνους k, ἑλίνους I. G. Schneider ad Nicand. Alexiph. p. 134. — 493 διωνυσίοιο L. — 495 ἱκάριον L. — καὶ μὴν Lf, καί μιν gk cum Tzetza et Dorvillio p. 659. — στυφέλαῖσ sic L, σταφελαῖς f. — 495 κορύ- νῃσι δάϊξαν Tzetzes. — 496 χοροιμανηεοσ (non ν, sed η delere debebat) ἰοβάκχου L, sed κ in ras. scripsit l, qu etiam corr. γ. ω χοροιμανηεοσ ἰοβάκχου, χοροιμανέοιιο Βάκχοιο Tzetzes (‘metrum iugulatur, sed salutem affert lectio Steph. poes. philos. χοροι- μανέοιο Ἰάκχου᾿ Lenz. l. l. p. 24), χοροιμανέως ἰοβάκχου f, χοροι- μανέους ἰοβάκχου h, χοροιμανέος Ἰοβάκχου gk cum Hermanno Orph. p. 715, sed metrum postulare puto quod Lobeck. Aglaoph. p. 415 dedit χοροιμανέος Βάκχοιο. similis versus exitus est 56 (et 3). — 497 αἰθροπολοῦσαν L, εῦ suprascr. l, αἰθροπολοῦσαν fgk, αἰθροπολεῦσαν dk*. — 499 δέ κεν (cfr. ad vs. 83) f, corr. g. — νειοῖο L, νείοιο f, corr. g cum Dorvillio p. 658. — 500 An θαρσαλέος? coll. 163 361 585. — ἐπι L, ἐπὶ v, scripsi ἐνὶ (Beitraege zur Kritik des Nonnos p. 111) coll. 459 ἢ γύροις ἔνι κλῆμα . . . κατθέμεναι et Nonn. Dionys. XLVII 69 βαλεῖν τʼ ἐνὶ κλήματα γύροις. — γύροις Lf, γυροῖς gk. — τέρχνεσιν ἀργεννοῖσι φίλην δείκνυσιν ὀπώρην.

ἢν δὲ Σκορπιόεν δέμας αἴθριον ἐκπεράῃσιν αἴγλαις ἀργεννῇσι κλυτὴ πανδῖα Σελήνη, σπέρματα δάσσασθαι νειοῖς ἔνι· καὶ δέ κεν εἴη τῆμος ἐνιβληθέντα κατʼ αὐλακόεσσαν ἄρουραν ὄμπνια Δηοῦς δῶρα καὶ ἐμπλήσειεν ἀλωήν.

καὶ δέ κʼ ἀεργηλὴν γαῖαν τῆμόσδε τάμοιο. εἰ δʼ ἄρα Τοξευτῆρι φάοι ταυρῶπις ἄνασσα, μὴ σύγε πυροῖσιν βαλέειν χθόνα βωτιάνειραν, μηδὲ θέμεν κρῖ λευκὸν ἐν αὔλακι, μηδέ τινʼ ἄλλα χέδροπα· πάντα γὰρ αἶψ᾿ ἁλιώσεται, οὐδέ τι ποίη βλωθρὴ ὑπερτείλασα πυκάσσεται οἴνοπα βῶλον. ἀλλὰ σύ μοι τῆμόσδε βάλοις περιμήκεα σηκὸν ἄρνασιν ἠδ᾿ ἐρίφοισι, βοῶν τʼ εὐερκέα μάνδρην πορσύναις, πονέοις δὲ καὶ ὠκυπόδεσσιν ἐφʼ ἵπποις, φορβήν τʼ ἐντύναιο νεογλαγέας περὶ πώλους.

αὕτως δʼ Αἰγοκερῆα διαστείχουσα Σελήνη μήλοισιν σύμπασιν ἐναίσιμος ἠδὲ φερίστη, εἴ κεν ἄγοις ἑτέρην χώρην ἐριαχθέα ποίμνην 502 τέρχνεσιν; in margine φυτοῖς νέοις l. — ἀργέννοισι Lf. — 503 σκορπίου Lf, coll. vs. 364 emend. Dorvill. p. 666. — 504 πανδια, sed ι in ras. L. — σελήνη L, ι adscr. l. — 505 δάσ- σεσθαι Lf, corr. g. — 506 ἄρουρα L, ν adscr. l. — 507 δηουσ L, δʼ ἠοῦσ corr. l (cfr. Wesseling. p. 205). — 508 ἀεργήλην Lf. — 510 πῦροισιν L, πύροισιν f. — βαλλέειν L. — 511 μὴ δὲ Lf (non h). — μὴ δέ L. — 512 χέδροπα: in margine sinistra ὄσπρεα l, in margine dextra βοτανη etiam recentior manus scripsit quam l. — ἀλιώσεται Lf. — οὐδʼ ἔτι f. L 513 βλώθρη Lf, ι adscr. l, in margine χλωρὴ ἀπαλὴ etiam recentior manus quam l. — 515 ἄρνασιν: vide ad vs. 18. — ἠ L, ἢ f, ἠδ᾿ gk. — 516 πορσύναι Lfg, em. k. — ὠκοπόδεσσιν f. — 517 νεο- γλαγέασ L, sed εο in ras. scripsit l. — 518 αἰγοκέρῆα L (inter Υ et α ras.) L. — ἠδʼ ἀγέλας, καὶ δʼ ἄν κε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν ὦκα θέοι, νομὸν ἄλλον ἐπιστείβοντα πόδεσσιν.

Ὑδροχόῳ δʼ ὁρόων εὐώπιδος ἀργέτιν αἴγλην Μήνης εὖ μὲν ἄροτρα καὶ αὔλακα πορσύνειας, εὖ δὲ καὶ ἐν γύροις ὑποδέξεαι ἔρνεα καλά, εὖ δʼ ἐν ἀεργηλοῖσιν ὕνιν πήξειας ἀρούραις.

αὕτως δʼ εἰαρινοῖσιν ἐν Ἰχθύσιν ἐστὶ φερίστη γειοπόνοις Θειαντίς, ὅτʼ ὄμπνια ἔργα πένωνται Δηοῦς εὐωδῖνος ἐυστεφέος τʼ Ἰοβάκχου.

σκέπτεσθαι δʼἐπέοικε καὶ ἀστέρας ἠνεκὲς ἄλλους. ἢν μὲν γὰρ Φαέθων τε καὶ ἁγνὴ Κυπρογένεια Μήνῃ συμφορέωντʼ ἠδ᾿ εὔπτερος Ἀργειφόντης, πάντα τάδʼ ἀλδήεντα καὶ αὔξιμα τοῖσδε πιφαύσκοις 521 ἄν κε L, ἂν καὶ f, ἄν κε καὶ Gerhard. Lect. Apoll. p.161 et gk (improbante anon. Ien. p. 252 sq.), ‘fortasse ἄν κεν ἐπ’ scripsit, quamquam καὶ δ᾿ ἄν κε καὶ etiam 303 legitur k*. — αἰπόλια L, sed αἰ in ras. scripsit l. — 522 Θεοὶ f, quod corr. Gerhard. l. l. — An ἐπιστείχοντα? coll. 1c 51 200 429. — 523 ὑδροχόοσ (primum ο in ras.) δὲ φέρων L, Ὑδροχόος τε φέρων fg, ‘quod erunt qui pro nominativo absoluto habeant. frustra. scripsit Ὑδροχόῳ δʼ ὁρόων᾿ k. cfr. 375. — 524 ἐν μὲν f, quod corr. Dorvill. p. 663. — 525 ὑποδέξεται Lfg, ‘vide an legendum sit ὑπαέξεται᾿ g, ‘sed apparet hoc quoque versu praeceptum dandum fuisse. inde ὑπο- θήσεαι scripsi’ k, praetuli ὑποδέξεαι. — 526 ευ δαν αεργηλοισ συνιν L, εὖ δ᾿ ἀν αεργήλοισ σῦνιν corr. l, εὖ δʼ ἂν ἀεργήλοις σῦνιν, f, εὖ δʼ ἂν ἀεργηλοῖς ὗνιν vel ὗννιν Dorvill. p. 642, εὖ δʼ ἂν ἀεργήλοισιν ὕνιν Iacobs. ad AG. VII 175, 3, εὖ δʼ ἐν ἀεργηλοῖσιν ὕνιν gk. — 527 Incipit fol. 7 L. — 528 πένωνται L, πέλωνται v. illud revocavi propter Hesiod. OD. 773 βροτή- σια ἔργα πένεσθαι. — 529 δηοὺσ L. — εὐωδεινὸσ L, sed accen- tum scripsit l, εὐωδεινόος f, εὐώδινος Wesseling. p. 206, εὐω- δῖνος gk cum Dorvillio p. 680. — 532 συμφορέοντ᾿ ἠ Lf, συμφορέοιτ᾿ ἢ g, συμφορέηται ἢ k, συμφορέωνται ἢ k* cum anonymo Hal. p. 829, sed propter τε καὶ praecedentis versus corrigendum erat συμφορέωντʼ ἠδ᾿. cfr. ad 515 et 548. — 533 τοῖσ δὲ πιφαύσκοισ L, τοῖσδε πιφάσκοις fg, ‘corrupto τοῖσδε πιφάσκοις substituam potius τοῖσδε πιφαύσκοις quam τοῖσδ’ ἔπι πολλήν τʼ εὐεστώ φερέμεν καὶ θέσφατον ὄλβον.

εἰ δὲ Κρόνος κρυόεις Ἄρης τʼ ὀλοφώιος εἶεν ἀμφὶ Σεληναίῃ, μινύθουσʼ ἐρικυδέα ἔργα ἠδ’ ἅλιον φαίνουσι γεωπονίην μερόπεσσι.

τοιγὰρ ὅρα δείκηλα κατʼ οὐρανὸν ἀγλαὰ πρῶτον, οἷς κούρη Θειαντὶς ἐναίσιμα ἔργα προφαίνει, αὖτις δʼ ἀστέρα καλὸν ἐρισθενέος Κρονίωνος ἢ Παφίης ἢ φαιδρὸν ἐύσκοπον Ἑρμάωνα· ξυνὴν γὰρ τούτοισι, διοιχνεύουσα κέλευθον ἀρχὴν καὶ τέλος ἐσθλὸν ἄγει μερόπων ἐπὶ ἔργοις.