I. Περὶ γενέσεως.

ἢν δʼ ἴσχῃ Κρονίωνα Σεληναίη ἅμα δίῃ ἐν γενέθλῃ, παράδος μιν ἐπʼ ἠγάθεον Φαέθοντα * * *

Titulum in praecedente folio positum, qu cum carminis initio periit in L; exhibui secutus mataphrasten codicis M col- lata subscriptione codicis L; vulgo Μαξίμου φιλοσόφου περὶ καταρχῶν ex Suida, qui haec habet: Μάξιμος Ἠπειρώτης Βυζάντιος, φιλόσοφος, διδάσκαλος Ἰουλιανοῦ Καίσαρος τοῦ Παραβάτου. ἔγραψε περὶ ἀλύτων ἀντιθέσεων, περὶ καταρ- χῶν, περὶ ἀριθμῶν, ὑπόμνημα εἰς Ἀριστοτέλην καὶ ἄλλα τινὰ πρὸς τὸν αὐτὸν Ἰουλιανόν.‘Desunt multa’ f, plena lacunae signa posuit k. — Tres versus 1abc ex codice M iam a Bandinio (Catalog. codd. Gr. bibl. Laurent. t. II p. 61) editos ipsum initium carminis esse primus vidit anon. Ien. p. 250, om. v. — 1b ἱεροφοιτον M, corr. d. — ἄνδρεσιν ἕκαστα M, corr. anon. Ien. l. l. — 1c ἐπι- στιχουσα M, corr. anon. Ien. l. l. — Primi capitis inscriptionem e coniectura dedi, tres subsequentes sumpsi ex M. — Versus 606 et 607 infra sub finem carminis male es habere in Lv recte iudicavit k, ex primo carminis capite eos illuc delatos esse optime coniecit d. cfr. ad vs. 605. — 606 σεληναίη Lfg, Σεληναίῃ k ex coni. Dorvillii p. 663. nominativum retinui, cum Luna sub- iectum esse debeat, ut ex similibus locis (ex. gr. 364) intellegi- tur. — ἁμαδίη Lf, corr. Dorvill. l. l. an ἅμα δῖα? — Tzetzes ad Lycophr. vs. 523 δείκνυσι δὲ καὶ Ὀρφευς τὴν τούτων δια-

III. Περὶ πλοῦ καὶ ἐμπορίας.