καὶ ἀπεκρίθη λέγων· τοῦτο τὸ ὄρος τὸ
ὑψηλόν, οὗ ἡ κορυφὴ ὁμοία θρόνου, θεοῦ καθέδρα ἐστίν, οὗ
 ὁ μέγας κύριος ὁ ἅγιος τῆς δόξης, ὁ βασιλεὺς τοῦ αἰῶνος, ὅταν καταβῇ
ἐπισκέψασθαι τὴν γῆν ἐπ’ ἀγαθῷ. καὶ τοῦτο τὸ δένδρον εὐωδίας,
καὶ οὐδεμία σὰρξ ἐξουσίαν ἔχει ἅψασθαι αὐτοῦ μέχρι τῆς
κρίσεως, ἐν ᾗ ἐκδίκησις πάντων καὶ τελείωσις μέχρις αἰῶνος· τότε
δικαίοις καὶ ὁσίοις δοθήσεται