Πρέπον οὖν ἐστιν μὴ μόνον καλεῖσθαι Χρις
 τιανούς, ἀλλὰ καὶ εἶναι: ὥσπερ καί τινες ἐπίσκοπον
 μὲν καλοῦσιν, χωρὶς δὲ αὐτοῦ πάντα
 πράσσουσιν. οἱ τοιοῦτοι δὲ οὐκ εὐσυνείδητοί μοι
 εἶναι φαίνονται διὰ τὸ μὴ βεβαίως κατ̓ ἐντολὴν συναθροίζεσθαι.