<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="fragment" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" n="51"><p rend="indent" xml:lang="lat"><bibl>Quintilianus Instit. orat. I 1, 8.</bibl> de paedagogis hoc amplius, ut aut sint eruditi plene － － aut se non esse eruditos sciant. － － nec minus error eorum nocet moribus; si quidem Leonides, Alexandri paedagogus, ut a Babylonio Diogene traditur, quibusdam eum vitiis imbuit, quae robustum quoque et iam maximum regem ab illa institutione puerili sunt persecuta.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" n="52"><p rend="indent"><bibl xml:lang="lat">Athenaeus IV 168e.</bibl> Διογένης δ’ ὁ Βαβυλώνιος ἐν τοῖς περὶ Εὐγενείας <!--<q>-->τὸν Φωκίωνος υἱόν, φησί, Φῶκον οὐκ ἦν ὃς οὐκ ἐμίσει Ἀθηναίων. καὶ ὁπότε ἀπαντήσειέ τις αὐτῷ ἔλεγεν <q type="single">ὦ καταισχύνας <pb facs="stoicorumveterum03arniuoft_0229"/> τὸ γένος</q>. πάντα γὰρ ἀνάλωσε τὰ πατρῷα εἰς ἀσωτίαν καὶ μετὰ ταῦτα ἐκολάκευε τὸν ἐπὶ τῆς Μουνιχίας· ἐφ’ ᾧ πάλιν ὑπὸ πάντων ἐπεῤῥαπίζετο. ἐπιδόσεων δέ ποτε γινομένων παρελθὼν καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἔφη <q type="single">ἐπιδίδωμι κἀγώ</q>, καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ὁμοθυμαδὸν ἀνεβόησαν <q type="single">εἰς ἀκολασίαν</q>. ἦν δ’ ὁ Φῶκος καὶ φιλοπότης. νικήσαντος γοῦν αὐτοῦ ἵπποις Παναθήναια ὡς ὁ πατὴρ εἱστία τοὺς ἑταίρους, συνελθόντων εἰς τὸ δεῖπνον λαμπρὰ μὲν ἦν ἡ παρασκευὴ καὶ τοῖς εἰσιοῦσι προσεφέροντο ποδονιπτῆρες οἴνου δι’ ἀρωμάτων. οὓς ἰδὼν ὁ πατὴρ καλέσας τὸν Φῶκον <q type="single">οὐ παύσεις, ἔφη, τὸν ἑταῖρον διαφθείροντά σου τὴν νίκην</q>;</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" n="53"><p rend="indent"><bibl xml:lang="lat">Athenaeus XII 526c.</bibl> Θεόπομπος δ’ ἐν πεντεκαιδεκάτῃ Ἱστοριῶν χιλίους φησὶν ἄνδρας αὐτῶν (<foreign xml:lang="lat">scil.</foreign> τῶν Κολοφωνίων) ἁλουργεῖς φοροῦντας στολὰς ἀστυπολεῖν· ὃ δὴ καὶ βασιλεῦσιν σπάνιον τότ’ ἦν καὶ περισπούδαστον. ἰσοστάσιος γὰρ ἦν ἡ πορφύρα πρὸς ἄργυρον ἐξεταζομένη. τοιγαροῦν διὰ τὴν τοιαύτην ἀγωγὴν ἐν τυραννίδι καὶ στάσεσι γενόμενοι αὐτῇ πατρίδι διεφθάρησαν. ταὐτὰ εἴρηκεν περὶ αὐτῶν καὶ Διογένης ὁ Βαβυλώνιος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Νόμων.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" n="54"><head xml:lang="mul">Libri περὶ μουσικῆς reliquiae.</head><p rend="indent"><bibl xml:lang="lat">Philodemus de musica p. 5 Kemke.</bibl> καὶ ἐν ὀλίγοις (μ)ὲν κυρίων γίνεσθαι τὰς μελέτας τῶν (κα)τὰ τὰς ἀρετάς. ἀναγκαῖ(ον γ)ὰρ ἐν τοῖς ἐλάττοσιν καὶ τοῖς ὁμοίοις ὥσ(πε)ρ στοιχει(οῦσθαι· καὶ τοῦτο συ)μβαίνειν (διὰ τῆς μουσικῆς.</p></div><div type="textpart" subtype="fragment" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg1320.tlg001.1st1K-grc1" n="55"><p rend="indent"><bibl xml:lang="lat">Philodemus de musica p. 6 Kemke.</bibl> (πάντων τὰ μέλη αὐτῆς τὰ μὲν καλὰ καὶ σώφρονα καὶ ἀ)ν(δ)ρεῖα, τ(ὰ) δ(ὲ δειλὰ) κα(ὶ) ἀκόλαστα καὶ ὅλ(ως) α(ἰ)σχρὰ προσαγορευόντων, ὡς συνεπιφερούσης τὰς τοιαύτας διαθέσεις. οὐ γὰρ ἂν ἴσως οὐδ’ ἐφαίνοντο μὴ οὖσαί γε κα(τ’) ἀλήθειαν. οὐδ’ ἰατρικώτερον γοῦν φαίνεσθαι μὴ (ὄν)των ἰατρικῶν, οὐδ’ ἱππικώτερον μὴ (ὄν)των ἱππικῶν.</p></div></div></body></text></TEI>