((10)) καὶ τοῦτο λέγοντες δοκοῦντι μικρὸν ποτιθῆναι 〈τὸ〉 ἇι δεῖ καὶ μὴ δεῖ, ὥστε μηκέτι τὸ αὐτὸ ἦμεν.

((11)) ἐγὼ δὲ οὐ πράγματος τοσοῦτον ποτιτεθέντος ἀλλοιοῦσθαι δοκῶ τὰ πράγματα, ἀλλ’ ἁρμονίας διαλλαγείσας· ὥσπερ Γλαῦκος καὶ γλαυκός καὶ Ξάνθος καὶ ξανθός καὶ Ξοῦθος καὶ ξουθός.