[191 N.] — 30. πολυνοῖην, οὐ πολυμαθίην ἀσκέειν χρή 
 [ vgl. 12 B 40 ]. [101 N.] — 31. προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν. [224 N.] — 32. μὴ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς δοκίμοισι πιστεύειν· 
 τὸ μὲν γὰρ εὔηθες, τὸ δὲ σωφρονέοντος. [40 N.] — 33. δόκιμος ἀνὴρ καὶ ἀδόκιμος οὐκ ἐξ ὧν πράσσει μόνον, 
 ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν βούλεται. [6 N.] — 34. ἀνθρώποις πᾶσι τωὐτὸν ἀγαθὸν καὶ ἀληθές· ἡδὺ δὲ ἄλλῳ ἄλλο.