Ἐν δοιῇ μοι θυμός, ὅ τοι γένος ἀμφιβόητον, ἤ σε θεῶν τὸν πρῶτον ἀειγενέων, Ἔρος, εἴπω, τῶν ὅσσους Ἔρέθος τε πάλαι βασίλειά τε παῖδας γείνατο Νὺξ πελάγεσσιν ὑπ’ εὐρέος Ὠκεανοῖο σέ γε Κύπριδος υἷα περίφρονος, ἠέ σε Γαίης, ἡ Ἀνέμων· τοῖος σὺ κακὰ φρονέων ἀλάλησαι ἀνθρώποις δ’ ἐσθλά· τὸ καί σεο σῶμα δίφυιον.