Seneca de constantia sapientis 17, 2 Chrysippus ait quendam indignatum, quod illum aliquis vervecem marinum dixerat. Ind. Stoic. Herc. col. XLVI, 1. . α νοσῶν· Ὕλλος Σολεύς, ὃν καὶ Σφαίρῳ προεσχολακέναι φησὶν Ἀριστοκρέων ἐν ταῖς Χρυσίπ(που) ταφαῖς. Διαφάν(η)ς | . . . νίτης. Col. XLVII, 3. Ἀπελλῆς | (ὁ ὁρ)μήσας (ἐπ’ Ἀ)ρι(σ)τόβου|(λο)ν διενεγ . . . . . ς, Ἡρα|κλείδης Σφ(αίρῳ) Ἀρκε|σίλᾳ) Ἀριστο(βούλῳ) | (πρ)ῶτον (ἐσχολακώς), Ἀ(ρισ)|τοκ(ρ)έων. Supplementa col. XLVII. sunt Bücheleri, nisi quod πρότερον ἐσχολακώς ille. Diog. Laërt. VII 189. Ἐπεὶ δὲ ἐνδοξότατα τὰ βιβλία ἐστὶν αὐτῷ (scil. Chrysippo), ἔδοξέ μοι καὶ τὴν πρὸς εἶδος ἀναγραφὴν αὐτῶν ἐνταῦθα καταχωρίσαι· καὶ ἔστι τάδε. 
 I. Λογικοῦ Τόπου ⟨τοῦ περὶ τὴν Διάρθρωσιν τῶν λογικῶν Ἐννοιῶν⟩. 
 θέσεις λογικαί 
 τῶν τοῦ φιλοσόφου σκεμμάτων 
 ὅρων διαλεκτικῶν πρὸς Μητρόδωρον αʹβʹγ'δʹεʹζʹ 
 
 Σύνταξις πέμπτη· 
 περὶ τῶν πέντε πτώσεων αʹ 
 περὶ τῶν κατὰ τὸ ὑποκείμενον ὡρισμένων ἐκφορῶν αʹ 
 περὶ παρεμφάσεως πρὸς Στησαγόραν αʹβʹ 
 περὶ τῶν προσηγορικῶν αʹβʹ. 
 III. Λογικοῦ Τόπου περὶ τὰς Λέξεις καὶ τὸν κατ’ αὐτας Λόγον. 
 Σύνταξις πρώτη· 
 περὶ τῶν ἑνικῶν καὶ πληθυντικῶν ἐκφορῶν αʹβʹγʹδʹ εʹϛʹ 
 περὶ λέξεων πρὸς Σωσιγένην καὶ Ἀλέξανδρον αʹβʹγʹδʹεʹ 
 περὶ τῆς κατὰ τὰς λέξεις ἀνωμαλίας πρὸς Δίωνα αʹβʹγʹδ’ 
 περὶ τῶν πρὸς τὰς φωνὰς σωρειτῶν λόγων αʹβʹγʹ 
 περὶ σολοικισμῶν αʹ 
 περὶ σολοικιζόντων λόγων πρὸς Διονύσιον αʹ 
 λόγοι παρὰ τὰς συνηθείας αʹ 
 λέξις πρὸς Διονύσιον αʹ. 
 Σύνταξις δευτέρα· 
 περὶ τῶν στοιχείων τοῦ λόγου καὶ τῶν λεγομένων αʹβʹγʹδʹεʹ 
 περὶ τῆς συντάξεως τῶν λεγομένων αʹβʹγʹδʹ 
 περὶ τῆς συντάξεως καὶ στοιχείων τῶν λεγομένων πρὸς Φίλιππον αʹβʹγʹ 
 περὶ τῶν στοιχείων τοῦ λόγου πρὸς Νικίαν αʹ 
 περὶ τοῦ πρὸς ἕτερα λεγομένου αʹ. 
 Σύνταξις τρίτη· 
 πρὸς τοὺς μὴ διαιρουμένους αʹβʹ 
 περὶ ἀμφιβολιῶν πρὸς Ἀπολλᾶν αʹβʹγʹδʹ 
 περὶ τῶν τροπικῶν ἀμφιβολιῶν αʹ 
 περὶ συνημμένης τροπικῆς ἀμφιβολίας αʹβʹ 
 πρὸς τὸ περὶ ἀμφιβολιῶν ανθοίδου αʹβʹ 
 περὶ τῆς εἰς τὰς ἀμφιβολίας εἰσαγωγῆς αʹβʹγʹδʹεʹ 
 ἐπιτομὴ τῶν πρὸς Ἐπικράτην ἀμφιβολιῶν αʹ 
 συνημμένα πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν τὴν εἰς τὰς ἀμφιβολίας αʹβʹ. 
 IV. Λογικοῦ Τόπου πρὸς τοὺς Λόγους καὶ τοὺς Τρόπους. 
 Σύνταξις πρώτη· 
 τέχνη λόγων καὶ τρόπων πρὸς Διοσκουρίδην αʹβʹγʹδʹ εʹ 
 περὶ τῶν λόγων αʹβʹγʹ 
 περὶ τρόπων συστάσεως πρὸς Στησαγόραν αʹβʹ (συστάσεων D) 
 σύγκρισις τῶν τροπικῶν ἀξιωμάτων αʹ 
 περὶ ἀντιστρεφόντων λόγων καὶ συνημμένων αʹ 
 πρὸς Ἀγάθωνα ἢ περὶ τῶν ἑξῆς προβλημάτων αʹ 
 περὶ τοῦ τίνα συλλογιστικά τινος μετ’ ἄλλου τε καὶ μετ’ ἄλλων αʹ (τι- 
 νός τε μετ’ ἄλλου καὶ μεγάλων D) 
 
 περὶ τῶν ἐπιφορῶν πρὸς Ἀρισταγόραν αʹ 
 περὶ τοῦ τάττεσθαι τὸν αὐτὸν λόγον ἐν πλείοσι τρόποις αʹ 
 πρὸς τὰ ἀντειρημένα τῷ τὸν αὐτὸν λόγον ἐν συλλογιστικῷ καὶ ἀσυλλο- 
 γίστῳ τετάχθαι τρόπῳ αʹβʹ 
 πρὸς τὰ ἀντειρημένα ταῖς τῶν συλλογισμῶν ἀναλύσεσι αʹβʹγʹ 
 πρὸς τὸ περὶ τρόπων Φίλωνος πρὸς Τιμόστρατον αʹ 
 λογικὰ συνημμένα πρὸς Τιμοκράτην καὶ Φιλομαθῆ εἰς τὰ περὶ λόγων 
 καὶ τρόπων αʹ. 
 Σύνταξις δευτέρα· 
 περὶ τῶν περαινόντων λόγων πρὸς Ζήνωνα αʹ 
 περὶ τῶν πρώτων καὶ ἀναποδείκτων συλλογισμῶν πρὸς Ζήνωνα αʹ 
 περὶ τῆς ἀναλύσεως τῶν συλλογισμῶν αʹ (cum anecedente permutat DF) 
 περὶ τῶν παρελκόντων λόγων πρὸς Πάσυλον αʹβʹ 
 περὶ τῶν εἰς τοὺς συλλογισμοὺς θεωρημάτων αʹ 
 περὶ συλλογισμῶν εἰσαγωγικῶν πρὸς Ζήνωνα αʹ 
 τῶν πρὸς εἰσαγωγὴν τρόπων πρὸς Ζήνωνα αʹβʹγʹ 
 περὶ τῶν κατὰ ψευδῆ σχήματα συλλογισμῶν αʹβʹγʹδʹεʹ 
 λόγοι συλλογιστικοὶ κατὰ ἀνάλυσιν ἐν τοῖς ἀναποδείκτοις αʹ 
 τροπικὰ ζητήματα πρὸς Ζήνωνα καὶ Φιλομαθῆ αʹ (τοῦτο δοκεῖ ψευδε- 
 πίγραφον). Σύνταξις τρίτη· 
 περὶ τῶν μεταπιπτόντων λόγων πρὸς Ἀθηνάδην αʹ (ψευδεπίγραφον) 
 λόγοι μεταπίπτοντες πρὸς τὴν μεσότητα αʹβʹγʹ (ψευδεπίγραφα) 
 πρὸς τοὺς Ἀμεινίου διαζευκτικούς αʹ. 
 Σύνταξις τετάρτη· 
 περὶ ὑποθέσεων πρὸς Μελέαγρον αʹβʹγʹ 
 λόγοι ὑποθετικοὶ εἰς τοὺς νόμους πρὸς Μελέαγρον πάλιν αʹ 
 λόγοι ὑποθετικοὶ πρὸς εἰσαγωγήν αʹβʹ 
 λόγοι ὑποθετικοὶ θεωρημάτων αʹβʹ 
 λύσις τῶν Ἡδόλου ὑποθετικῶν αʹβʹ 
 λύσις τῶν Ἀλεξάνδρου ὑποθετικῶν αʹβʹγʹ (ψευδεπίγραφα) 
 περὶ ἐκθέσεων πρὸς Λαοδάμαντα αʹ. 
 Σύνταξις πέμπτη· 
 περὶ τῆς εἰς τὸν ψευδόμενον εἰσαγωγῆς πρὸς τὸν Ἀριστοκρέοντα αʹ 
 λόγοι ψευδόμενοι πρὸς εἰσαγωγὴν αʹ 
 περὶ τοῦ ψευδομένου πρὸς Ἀριστοκρέοντα αʹβʹγʹδʹεʹϛʹ. 
 Σύνταξις ἕκτη· 
 πρὸς τοὺς νομίζοντας καὶ ψευδῆ καὶ ἀληθῆ εἶναι αʹ 
 πρὸς τοὺς διὰ τῆς τομῆς διαλύοντας τὸν ψευδόμενον λόγον πρὸς Ἀριστο- 
 κρέοντα αʹβʹ ἀποδείξεις πρὸς τὸ μὴ δεῖν τέμνειν τὰ ἀόριστα αʹ 
 
 πρὸς τὰ ἀντειρημένα τοῖς κατὰ τῆς τομῆς τῶν ἀορίστων πρὸς Πάσυλον αʹβʹγʹ 
 λύσις κατὰ τοὺς ἀρχαίους πρὸς Διοσκουρίδην αʹ 
 περὶ τῆς τοῦ ψευδομένου λύσεως πρὸς Ἀριστοκρέοντα αʹβʹγʹ 
 λύσις τῶν Ἡδύλου ὑποθετικῶν πρὸς Ἀριστοκρέοντα καὶ Ἀπολλᾶν αʹ. 
 Σύνταξις ἑβδόμη· 
 πρὸς τοὺς φάσκοντας τὰ λήμματα ἔχειν ψευδῆ τὸν ψευδόμενον λόγον αʹ 
 περὶ ἀποφάσκοντος πρὸς τὸν Ἀριστοκρέοντα αʹβʹ 
 λόγοι ἀποφάσκοντες πρὸς γυμνασίαν αʹ 
 περὶ τοῦ παρὰ μικρὸν λόγου πρὸς Στησαγόραν αʹβʹ 
 περὶ τῶν εἰς τὰς ὑπολήψεις λόγων καὶ ἡσυχαζόντων πρὸς Ὀνήτορα αʹβʹ 
 περὶ τοῦ ἐγκεκαλυμμένου πρὸς Ἀριστόβουλον αʹβʹ 
 περὶ τοῦ διαλεληθότος πρὸς Ἀθηνάδην αʹ.