δευόμεναι δὲ τρίχες πλεῖον βάρος εἷλκον ἐπʼ αὐτῷ· ὕδασι δʼ ὀλλύμενος τοίους ἐφθέγξατο μύθους· Οὐ λήσεις δολίως Φυσίγναθε ταῦτα ποιήσας, ναυηγὸν ῥίψας ἀπὸ σώματος ὡς ἀπὸ πέτρης. οὐκ ἄν μου κατὰ γαῖαν ἀμείνων ἦσθα κάκιστε παγκρατίῳ τε πάλῃ τε καὶ εἰς δρόμον· ἀλλὰ πλανήσας εἰς ὕδωρ μʼ ἔρριψας. ἔχει θεὸς ἔκδικον ὄμμα. Ὣς εἰπὼν ἀπέπνευσεν ἐν ὕδασι· τὸν δὲ κατεῖδεν Λειχοπίναξ ὄχθῃσιν ἐφεζόμενος μαλακῇσιν· ποινὴν ἀντέκτισίν τʼ ὀρθὴν ὅς κʼ ἀποδώσει ποινὴν σὺ τίσεις μυῶν στρατῷ οὐδʼ καί ῥα κραιπνότατος μοίρας μυσὶν ἄγγελος ἦλθεν 83 ἀμφοτέροις j kl L1 L7 : πᾶσιν ὁμῶς cet. (ἁπλῶς O2) 84 οὐχὶ
l L1 L7 O2 85 ἀπολλυμέναι hj: ἀπολλῦναι l L1 L7 V3 κατὰ
λίμνην hj l L1 L7 86 ἀλεύατο] ἔκφυγε lA8 L1 L2 L7 L8 P5 S2 V5
87 ἐς jl L1L7S2 88 χέρας h L5 V6: χεῖρας δʼ jk lL1 L7 L8 V5
ἀπολλυμένους jk l H1 L1 L7 O2 R2 V5 91 πλεῖον lL1L7O2: πλεῖ-
στον cet. εἷλκον j A1 O2 Pal. : ἔσχον h A2 P1 P4 P9: φέρον l-: ἤγαγον
A8 L1 L7: ἦσαν vulg. (ἦεν L2 Λ8 P8 R1 S2) αὐτὸν a h k A1 R1V5: αὐτῶν
A2 J 92 ὕδασι j k l Bm5 L1 L7 O2 V5 : ὕδατι cet. μύθους ... τοίους
lL1 L7 O2 93 δολίως] γε θεοὺς jkl A10 B1L1 L7 P4 V5 94 ναυη-
γὸν] ἐς λίμνην με li- L2 L8 S2 V3V5 ὥστʼ cf A3A4A5 B1 H2 L9 Li P6
S1 Vi1 95 ἄν] γάρ k P1 R1 V5 μοι h- V3 96 ἀλλʼ ἀπατήσας
k l A10 L7 O2 V5 Vi1 97a, 98 ut Byzantini sint ita inde satis pro-
babiliter eruit versum Bernhardy
ποινήν θην τίσεις σὺ μυῶν στρατῷ οὐδʼ ὑπαλύξεις
97a om. j lL7 τʼ om. h H1 J P U4V5 V6 ἀποτίσει J P1 98 ποινὴν
σὺ τίσεις j l L7 O2 P1 : τοῖς τίσουσί σε (με, γε, τε) cet. (τοῖς δὴ τίσουσι
A7Bm L5 L6 P10 S1 U3 V4) στρατῶ j k lA10L7Li M2 N P3 P7P8 U2V8:
στρατὸν A2 J : στρατὸς cet. 99 ὣς] ταῦτʼ jlL7O2 ἐν j l L7 O2 :
ἐφʼ cet. ὕδασι jlL7 Ο2: ὕδατι cet. 100 a hab. codd. praeter
hjlL2 L8O2 P5 P8 S2 V5 δεινὸν δʼ ἐξολόλυξε, δραμὼν δʼ ἤγγειλε μύεσσιν. ὡς δʼ ἔμαθον τὴν μοῖραν ἔδυ χόλος αἰνὸς ἅπαντας. καὶ τότε κηρύκεσσιν ἑοῖς ἐκέλευσαν ὑπʼ ὄρθρον κηρύσσειν ἀγορήνδʼ ἐς δώματα Τρωξάρταο, πατρὸς δυστήνου Ψιχάρπαγος, ὃς κατὰ λίμνην ὕπτιος ἐξήπλωτο νεκρὸν δέμας, οὐδὲ παρʼ ὄχθαις ἦν ἤδη τλήμων, μέσσῳ δʼ ἐπενήχετο πόντῳ. ὡς δʼ ἦλθον σπεύδοντες ἅμʼ ἠοῖ, πρῶτος ἀνέστη Τρωξάρτης ἐπὶ παιδὶ χολούμενος, εἶπέ τε μῦθον· Ὦ φίλοι εἰ καὶ μοῦνος ἐγὼ κακὰ πολλὰ πέπονθα ἐκ βατράχων, ἡ πεῖρα κακὴ πάντεσσι τέτυκται. εἰμὶ δʼ ἐγὼ δύστηνος ἐπεὶ τρεῖς παῖδας ὄλεσσα. καὶ τὸν μὲν πρῶτόν γε κατέκτανεν ἁρπάξασα ἔχθιστος γαλέη, τρώγλης ἔκτοσθεν ἑλοῦσα. τὸν δʼ ἄλλον πάλιν ἄνδρες ἀπηνέες ἐς μόρον εἷλξαν καινοτέραις τέχναις ξύλινον δόλον ἐξευρόντες, ὃ τρίτος ἦν ἀγαπητὸς ἐμοὶ καὶ μητέρι κεδνῇ, τοῦτον ἀπέπνιξεν Φυσίγναθος ἐς βυθὸν ἄξας.