οἱ δʼ εἰ μέν κε πίθωνται ἐναίσιμα σημαινούσῃ, αἶψά τε κοῦφά τε πάντα καὶ ἄρτια ποιήσωνται,αὐτίκʼ ἐλαφρότερος πέλεται πόνος· εἰ δέ κε νηῒὑψόθεν ἐμπλήξῃ δεινὴ ἀνέμοιο θύελλααὕτως ἀπρόφατος, τὰ δὲ λαίφεα πάντα ταράξῃ,ἄλλοτε μὲν καὶ πάμπαν ὑπόβρυχα ναυτίλλονται, ἄλλοτε δʼ, αἴ κε Διὸς παρανισσομένοιο τύχωσινεὐχόμενοι, βορέω δὲ παραστράψῃ ἀνέμου ἴς,πολλὰ μάλʼ ὀτλήσαντες ὅμως πάλιν ἐσκέψαντοἀλλήλους ἐπὶ νηΐ. νότον δʼ ἐπὶ σήματι τούτῳδείδιθι, μέχρι βορῆος ἀπαστράψαντος ἴδηαι. εἰ δέ κεν ἑσπερίης μὲν ἁλὸς κενταψποψ ἀπείηὦμος ὅσον προτέρης, ὀλίγη δέ μιν εἰλύοι ἀχλὺςαὐτόν, ἀτὰρ μετόπισθεν ἐοικότα σήματα τεύχοινὺξ ἐπὶ παμφανόωντι Θυτηρίῳ, οὔ σε μάλα χρὴἐς νότον ἀλλʼ εὔροιο περισκοπέειν ἀνέμοιο. δήεις δʼ ἄστρον ἐκεῖνο δύω ὑποκείμενον ἄλλοις·τοῦ γάρ τοι τὰ μὲν ἀνδρὶ ἐοικότα νειόθι κεῖταισκορπίου, ἱππούραια δʼ ὑπὸ σφίσι Χηλαὶ ἔχουσιν.αὐτὰρ ὁ δεξιτερὴν αἰεὶ τανύοντι ἔοικενἀντία δινωτοῖο Θυτηρίου, ἐν δέ οἱ ἀπρὶξ ἄλλο μάλʼ ἐσφήκωται ἐληλάμενον διὰ χειρὸςθηρίον· ὣς γάρ μιν πρότεροι ἐπεφημίξαντο.ἀλλʼ ἔτι γάρ τε καὶ ἄλλο περαιόθεν ἕλκεται ἄστρον·ὕδρην μιν καλέουσι, τὸ δὲ ζώοντι ἐοικὸςἠνεκὲς εἰλεῖται· καί οἱ κεφαλὴ ὑπὸ μέσσον καρκίνον ἱκνεῖται, σπείρη δʼ ὑπὸ σῶμα Λέοντος,οὐρὴ δὲ κρέμαται ὑπὲρ αὐτοῦ Κενταύροιο.μέσσῃ δὲ σπείρῃ κρητὴρ, πυμάτῃ δʼ ἐπίκειταιεἴδωλον κόρακος σπείρην κόπτοντι ἐοικός.