κήτεος αἰθερίοιο καὶ Ἰχθύος ἠερέθονται μέσσοι νωχελέες καὶ ἀνώνυμοι· ἐγγύθι δέ σφεων,δεξιτερῆς ἀπὸ χειρὸς ἀγαυοῦ Ὑδροχόοιο,οἵη τίς τʼ ὀλίγη χύσις ὕδατος ἔνθα καὶ ἔνθασκιδναμένου, χαροποὶ καὶ ἀναλδέες εἱλίσσονται.ἐν δέ σφιν δύο μᾶλλον ἐειδόμενοι φορέονται ἀστέρες, οὔτε τι πολλὸν ἀπήοροι, οὔτε μάλʼ ἐγγύς·εἷς μὲν ὑπʼ ἀμφοτέροισι ποσὶν καλός τε μέγας τεὙδροχόου, ὁ δὲ κυανέου ὑπὸ Κήτεος οὐρῇ.τοὺς πάντας καλέουσιν ὕδωρ. ὀλίγοι γε μὲν ἄλλοινειόθι Τοξευτῆρος ὑπὸ προτέροισι πόδεσσιν δινωτοὶ κύκλῳ περιηγέες εἱλίσσονται.αὐτὰρ ὑπʼ αἰθομένῳ κέντρῳ τέραος μεγάλοιοσκορπίου, ἄγχι νότοιο, Θυτήριον αἰωρεῖται.τοῦ δʼ ἤτοι ὀλίγον περ ἐπὶ χρόνον ὑψόθʼ ἐόντοςπεύσεαι· ἀντιπέρην γὰρ ἀείρεται Ἀρκτούροιο. καὶ τῷ μὲν μάλα πάγχυ μετήοροί εἰσι κέλευθοιἀρκτούρῳ, τὸ δὲ θᾶσσον ὑφʼ ἑσπερίην ἅλα νεῖται.ἀλλʼ ἄρα καὶ περὶ κεῖνο Θυτήριον ἀρχαίη Νύξ,ἀνθρώπων κλαίουσα πόνον, χειμῶνος ἔθηκενεἰναλίου μέγα σῆμα. κεδαιόμεναι γὰρ ἐκείνῃ νῆες ἄπο φρενός εἰσι, τὰ δʼ ἄλλοθεν ἄλλα πιφαύσκειδήματʼ, ἐποικτείρουσα πολυρροθίους ἀνθρώπους.τῶ μή μοι πελάγει νεφέων εἰλυμένον ἄλλωνεὔχεο μεσσόθι κεῖνο φανήμεναι οὐρανῷ ἄστρον,αὐτὸ μὲν ἀνέφελόν τε καὶ ἀγλαόν, ὕψι δὲ μᾶλλον κυμαίνοντι νέφει πεπιεσμένον, οἷά τε πολλὰθλίβετʼ ἀναστέλλοντος ὀπωρινοῦ ἀνέμοιο.πολλάκι γὰρ καὶ τοῦτο νότῳ ἔπι σῆμα τιτύσκεινὺξ αὐτή, μογεροῖσι χαριζομένη ναύτῃσιν.