ἀστέρι βέβληται δεινὴ γένυς, ὅς ῥα μάλιστα ὀξέα σειριάει· καί μιν καλέουσʼ ἄνθρωποιΣείριον. οὐκέτι κεῖνον ἅμʼ ἠελίῳ ἀνιόνταφυταλιαὶ ψεύδονται ἀναλδέα φυλλιόωσαι.ῥεῖα γάρ οὖν ἔκρινε διὰ στίχας ὀξὺς ἀΐξας,καὶ τὰ μὲν ἔρρωσεν, τῶν δὲ φλόον ὤλεσε πάντα. κείνου καὶ κατιόντος ἀκούομεν· οἱ δὲ δὴ ἄλλοισῆμʼ ἔμεναι μελέεσσιν ἐλαφρότεροι περίκεινται.ποσσὶν δʼ Ὠρίωνος ὑπʼ ἀμφοτέροισι λαγῳός ἐμμενές ἤματα πάντα διώκεται. αὐτὰρ ὅ γʼ αἰεὶΣείριος ἐξόπιθεν φέρεται μετιόντι ἐοικώς, καί οἱ ἐπαντέλλει, καί μιν κατιόντα δοκεύει.ἡ δὲ Κυνὸς μεγάλοιο κατʼ οὐρὴν ἕλκεται ἀργῷ πρυμνόθεν· οὐ γὰρ τῇ γε κατὰ χρέος εἰσὶ κέλευθοι,ἀλλʼ ὄπιθεν φέρεται τετραμμένη, οἷα καὶ αὐταὶνῆες, ὅτʼ ἤδη ναῦται ἐπιστρέψωσι κορώνην ὅρμον ἐσερχόμενοι· τὴν δʼ αὐτίκα πᾶς ἀνακόπτεινῆα, παλιρροθίη δὲ καθάπτεται ἠπείροιο·ὥς ἥ γε πρύμνηθεν Ἰησονὶς ἕλκεται Ἀργώ.καὶ τὰ μὲν ἠερίη καὶ ἀνάστερος ἄχρι παρʼ αὐτὸνἱστὸν ἀπὸ πρώρης φέρεται, τὰ δὲ πᾶσα φαεινή. καί οἱ πηδάλιον κεχαλασμένον ἐστήρικταιποσσὶν ὑπʼ οὐραίοισι Κυνὸς προπάροιθεν ἰόντος.τὴν δὲ καί οὐκ ὀλίγον περ ἀπόπροθι πεπτηυῖανἈνδρομέδην μέγα κῆτος ἐπερχόμενον κατεπείγει.ἡ μὲν γὰρ Θρήϊκος ὑπὸ πνοιῇ βορέαο κεκλιμένη φέρεται, τὸ δέ οἱ νότος ἐχθρὸν ἀγινεῖκῆτος, ὑπὸ Κριῷ τε καὶ Ἰχθύσιν ἀμφοτέροισιν,βαιὸν ὑπὲρ Ποταμοῦ βεβλημένον ἀστερόεντος.οἶον γὰρ κἀκεῖνο θεῶν ὑπό ποσσὶ φορεῖται