Κρήτηθεν κεῖναί γε Διὸς μεγάλου ἰότητιοὐρανὸν εἰσανέβησαν, ὅ μιν τότε κουρίζονταΔίκτῳ ἐν εὐώδει, ὄρεος σχεδὸν Ἰδαίοιο,ἄντρῳ ἐγκατέθεντο καὶ ἔτρεφον εἰς ἐνιαυτόν,Δικταῖοι Κούρητες ὅτε Κρόνον ἐψεύδοντο. καὶ τὴν μὲν Κυνόσουραν ἐπίκλησιν καλέουσιν,τὴν δʼ ἑτέρην Ἑλίκην. Ἑλίκῃ γε μὲν ἄνδρες Ἀχαιοὶεἰν ἁλὶ τεκμαίρονται ἵνα χρὴ νῆας ἀγινεῖν,τῇ δʼ ἄρα Φοίνικες πίσυνοι περόωσι θάλασσαν.ἀλλʼ ἡ μὲν καθαρὴ καὶ ἐπιφράσσασθαι ἑτοίμη πολλὴ φαινομένη Ἑλίκη πρώτης ἀπὸ νυκτός·ἡ δʼ ἑτέρη ὀλίγη μέν, ἀτὰρ ναύτῃσιν ἀρείων·μειοτέρῃ γὰρ πᾶσα περιστρέφεται στροφάλιγγι·τῇ καὶ Σιδόνιοι ἰθύντατα ναυτίλλονται.τὰς δέ διʼ ἀμφοτέρας οἵη ποταμοῖο ἀπορρώξ εἰλεῖται μέγα θαῦμα, δράκων, περί τʼ ἀμφί τʼ ἐαγώςμυρίος· αἱ δʼ ἄρα οἱ σπείρης ἑκάτερθε φέρονταιἄρκτοι, κυανέου πεφυλαγμέναι ὠκεανοῖο.αὐτὰρ ὅ γʼ ἄλλην μὲν νεάτῃ ἐπιτείνεται οὐρῇ,ἄλλην δέ σπείρῃ περιτέμνεται. ἡ μέν οἱ ἄκρη οὐρὴ πὰρ κεφαλὴν Ἑλίκης ἀποπαύεται Ἄρκτου·σπείρῃ δʼ ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δέ κατʼ αὐτὴνεἰλεῖται κεφαλὴν καί οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις,ἐκ δʼ αὖτις παλίνορσος ἀνατρέχει. οὐ μέν ἐκείνῃοἰόθεν οὐδʼ οἶος κεφαλῇ ἐπιλάμπεται ἀστήρ, ἀλλὰ δύο κροτάφοις, δύο δʼ ὄμμασιν· εἷς δʼ ὑπένερθενἐσχατιὴν ἐπέχει γένυος δεινοῖο δέ πάμπαν ἔοικενλοξὸν δʼ ἐστὶ κάρη, νεύοντι δὲ πάμπαν ἔοικενἄκρην εἰς Ἑλίκης οὐρήν· μάλα δʼ ἐστὶ κατʼ ἰθύκαὶ στόμα καὶ κροτάφοιο τὰ δεξιὰ νειάτῳ οὐρῇ.