κὰδ δʼ ἔθετο προπάροιθεν ἀπευθέος Εἰδώλοιο οὐρανὸν εἰσαγαγών. τὸ δʼ ἐπὶ σκελέεσσι πέτηλονγούνατί οἱ σκαιῷ πελάει· κεφαλή γε μὲν ἄκρηἀντιπέρην Ὄρνιθος ἑλίσσεται· ἡ δὲ μεσηγὺὀρνιθέης κεφαλῆς καὶ γούνατος ἐστήρικται.ἦτοι γὰρ καὶ Ζηνὶ παρατρέχει αἰόλος ὄρνις. ἀλλʼ ὁ μὲν ἠερόεις, τὰ δέ οἱ ἔπι τετρήχυνταιἀστράσιν οὔτι λίην μεγάλοις, ἀτὰρ οὐ μὲν ἀφαυροῖς.αὐτὰρ ὅ γʼ εὐδιόωντι ποτὴν ὄρνιθι ἐοικὼςοὔριος εἰς ἑτέρην φέρεται, κατὰ δεξιὰ χειρὸςΚηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα τείνων, λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς παρακέκλιται Ἵππου.τὸν δὲ μετασκαίροντα δύʼ Ἰχθύες ἀμφινέμονταιἵππον· πὰρ δʼ ἄρα οἱ κεφαλῇ χεὶρ Ὑδροχόοιο δεξιτερὴ τετάνυσθʼ· ὁ δʼ ὀπίστερος Αἰγοκερῆοςτέλλεται. αὐτὰρ ὅ γε πρότερος καὶ νειόθι μᾶλλον κέκλιται αἰγόκερως, ἵνα τε τρέπετʼ ἠελίου ἴς.μὴ κείνῳ ἐνὶ μηνὶ περικλύζοιο θαλάσσῃπεπταμένῳ πελάγει κεχρημένος. οὔτε κεν ἠοῖπολλὴν πειρήνειας, ἐπεὶ ταχινώταταί εἰσιν·οὔτʼ ἄν τοι νυκτὸς πεφοβημένῳ ἐγγύθεν ἠὼς ἔλθοι καὶ μάλα πολλὰ βοωμένῳ. οἱ δʼ ἀλεγεινοὶτῆμος ἐπιρρήσσουσι νότοι, ὁπότʼ Αἰγοκερῆϊσυμφέρετʼ ἠέλιος· τότε δέ κρύος ἐκ Διός ἐστινναύτῃ μαλκιόωντι κακώτερον. ἀλλὰ καὶ ἔμπηςἤδη πάντʼ ἐνιαυτὸν ὑπὸ στείρῃσι θάλασσα πορφύρει· ἴκελοι δὲ κολυμβίσιν αἰθυίῃσινπολλάκις ἐκ νηῶν πέλαγος περιπαπταίνοντεςἥμεθʼ ἐπʼ αἰγιαλοὺς τετραμμένοι· οἱ δʼ ἔτι πόρσωκλύζονται· ὀλίγον δὲ διὰ ξύλον Ἄϊδʼ ἐρύκει.