αἱ δέ που ἀσταχύων κενεαὶ φαίνονται ἄρουραι ἠελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι.τῆμος καὶ κελάδοντες ἐτησίαι εὐρέϊ πόντῳἀθρόοι ἐμπίπτουσιν, ὁ δὲ πλόος οὐκέτι κώπαιςὥριος. εὐρεῖαί μοι ἀρέσκοιεν τότε νῆες,εἰς ἄνεμον δὲ τὰ πηδὰ κυβερνητῆρες ἔχοιεν. εἰ δέ τοι ἡνίοχον τε καὶ ἀστέρας Ἡνιόχοιοσκέπτεσθαι δοκέει, καί τοι φάτις ἤλυθεν αἰγός αὐτῆς ἠδʼ Ἐρίφων, οἵ τʼ εἰν ἁλὶ πορφυρούσῃπολλάκις ἐσκέψαντο κεδαιομένους ἀνθρώπους,αὐτὸν μέν μιν ἅπαντα μέγαν Διδύμων ἐπὶ λαιὰ κεκλιμένον δήεις· Ἑλίκης δέ οἱ ἄκρα κάρηναἀντία δινεύει. σκαιῷ δʼ ἐπελήλαται ὤμῳαἲξ ἱερή, τὴν μέν τε λόγος Διὶ μαζὸν ἐπτσχεῖν,Ὠλενίην δέ μιν Αἶγα Διὸς καλέουσʼ ὑποφῆται.ἀλλʼ ἡ μὲν πολλή τε καὶ ἀγλαή· οἱ δέ οἱ αὐτοῦ λεπτὰ φαείνονται Ἔριφοι καρπὸν κάτα χειρός.πὰρ ποσὶ δʼ Ἡνιόχου κεραὸν πεπτηότα Ταῦρον μαίεσθαι. τὰ δέ οἱ μάλʼ έοικότα σήματα κεῖται·τοίη οἱ κεφαλὴ διακέκριται· οὐδέ τις ἄλλῳσήματι τεκμήραιτο κάρη βοός, οἷά μιν αὐτοὶ ἀστέρες ἀμφοτέρωθεν ἑλισσόμενοι τυπόωσιν.καὶ λίην κείνων ὄνομʼ εἴρεται, οὐδέ τοι αὕτωςνήκουστοι Ὑάδες. ταὶ μέν ῥʼ ἐπὶ παντὶ μετώπῳΤαύρου βεβλέαται· λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρονκαὶ πόδα δεξιτερὸν παρακειμένου Ἡνιόχοιο εἷς ἀστὴρ ἐπέχει· συνεληλάμενοι δὲ φέρονται,ἀλλʼ αἰεὶ Ταῦρος προφερέστερος Ἡνιόχοιοεἰς ἑτέρην καταβῆναι, ὁμηλυσίῃ περ ἀνελθών.Οὐδʼ ἄρα Κηφῆος μογερὸν γένος Ἰασίδαο