ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα, τὸν οὐδέποτʼ ἄνδρες ἐῶμενἄρρητον· μεσταὶ δέ Διὸς πᾶσαι μὲν ἀγυιαί,πᾶσαι δʼ ἀνθρώπων ἀγοραί, μεστὴ δὲ θάλασσακαὶ λιμένες· πάντη δὲ Διὸς κεχρήμεθα πάντες.τοῦ γάρ καὶ γένος εἰμέν· ὁ δʼ ἤπιος ἀνθρώποισιν δεξιὰ σημαίνει, λαοὺς δʼ ἐπὶ ἔργον ἐγείρει,μιμνῄσκων βιότοιο, λέγει δʼ ὅτε βῶλος ἀρίστηβουσί τε καὶ μακέλῃσι, λέγει δʼ ὅτε δεξιαὶ ὧραικαὶ φυτὰ γυρῶσαι καὶ σπέρματα πάντα βαλέσθαι.αὐτὸς γὰρ τά γε σήματʼ ἐν οὐρανῷ ἐστήριξεν, ἄστρα διακρίνας, ἐσκέψατο δʼ εἰς ἐνιαυτὸνἀστέρας οἵ κε μάλιστα τετυγμένα σημαίνοιενἀνδράσιν ὡράων, ὄφρʼ ἔμπεδα πάντα φύωνται.τῶ μιν ἀεὶ πρῶτόν τε καὶ ὕστατον ἱλάσκονται.χαῖρε, πάτερ, μέγα θαῦμα, μέγʼ ἀνθρώποισιν ὄνειαρ, αὐτὸς καὶ προτέρη γενεή. Χαίροιτε δὲ Μοῦσαιμειλίχιαι μάλα πᾶσαι· ἐμοί γε μὲν ἀστέρας εἰπεῖνᾗ θέμις εὐχομένῳ τεκμήρατε πᾶσαν ἀοιδήν.οἱ μὲν ὁμῶς πολέες τε καὶ ἄλλυδις ἄλλοι ἐόντες ἰόντες codd. recc., cf. Schol. οὐρανῷ ἕλκονται πάντʼ ἤματα συνεχὲς αἰεί· αὐτὰρ ὅ γʼ οὐδʼ ὀλίγον μετανίσσεται, ἀλλὰ μάλʼ αὕτωςἄξων αἰὲν ἄρηρεν, ἔχει δʼ ἀτάλαντον ἁπάντημεσσηγὺς γαῖαν, περὶ δʼ οὐρανὸν οὐρανὸν M; οὐρανὸς AC. αὐτὸν ἀγινεῖ.καί μιν πειραίνουσι δύω πόλοι ἀμφοτέρωθεν·ἀλλʼ ὁ μὲν οὐκ ἐπίοπτος, ὁ δʼ ἀντίος ἐκ βορέαο ὑψόθεν ὠκεανοῖο· δύς δέ μιν ἀμφὶς ἔχουσαιἌρκτοι ἅμα τροχόωσι, τὸ δὴ καλέονται ἅμαξαι.αἱ δʼ ἤτοι κεφαλὰς μὲν ἐπʼ ἰξύας αἰέν ἔχουσινἀλλήλων, αἰεὶ δέ κατωμάδιαι φορέονται,ἔμπαλιν εἰς ὤμους τετραμμέναι. εἰ ἐτεὸν δή,