ἄλλοτε μὲν χαίρουσα κακῶν ἐπὶ τέρματι μόχθων,ἄλλοτε δʼ αἰδομένη, τοτὲ δʼ ὀψέ περ ὡς ἐν ὀνείρῳλαθρίδιον στενάχουσα φίλης μιμνῄσκετο πάτρης.Αἰακίδης δὲ γέροντα Νεοπτόλεμος βασιλῆαπήμασι κεκμηῶτα παρʼ Ἑρκείῳ κτάνε βωμῷ οἶκτον ἀπωσάμενος πατρώιον· οὐδὲ λιτάωνἔκλυεν, οὐ Πηλῆος ὁρώμενος ἥλικα χαίτηνᾐδέσαθʼ, ἧς ὕπο θυμὸν ἀπέκλασεν ἠδὲ γέροντοςκαίπερ ἐὼν βαρύμηνις ἐφείσατο τὸ πρὶν Ἀχιλλεύς.σχέτλιος, ἦ μὲν ἔμελλε καὶ αὐτῷ πότμος ὁμοῖος ἑσπέσθαι παρὰ βωμὸν ἀληθέος Ἀπόλλωνοςὕστερον, ὁππότε μιν ζαθέου δηλήμονα νηοῦΔελφὸς ἀνὴρ ἐλάσας ἱερῇ κατέπεφνε μαχαίρῃ.ἡ δὲ κυβιστήσαντα διηερίων ἀπὸ πύργων—χειρὸς Ὀδυσσείης ὀλοὸν βέλος—ἀθρήσασα Ἀνδρομάχη μινύωρον ἐκώκυεν Ἀστυάνακτα.Κασσάνδρην δʼ ᾔσχυνεν Ὀιλῆος ταχὺς ΑἴαςΠαλλάδος ἀχράντοιο θεῆς ὑπὸ γοῦνα πεσοῦσαν·ἡ δὲ βίην ἀνένευσε θεή, τὸ πρόσθεν ἀρηγὼνἀνθʼ ἑνὸς Ἀργείοισιν ἐχώσατο πᾶσιν Ἀθήνη. Αἰνείαν δʼ ἔκλεψε καὶ Ἀγχίσην Ἀφροδίτηοἰκτείρουσα γέροντα καὶ υἱέα, τῆλε δὲ πάτρηςΑὐσονίην ἀπένασσε· θεῶν δʼ ἐτελείετο βουλὴΖηνὸς ἐπαινήσαντος, ἵνα κράτος ἄφθιτον εἴηπαισὶ καὶ υἱωνοῖσιν ἀρηιφίλης Ἀφροδίτης. τέκνα δὲ καὶ γενεὴν Ἀντήνορος ἀντιθέοιοἈτρείδης ἐφύλαξε, φιλοξείνοιο γέροντος,μειλιχίης προτέρης τίνων χάριν ἠδὲ τραπέζηςκείνης, ᾗ μιν ἔδεκτο γυνὴ πρηεῖα Θεανώ.δειλὴ Λαοδίκη, σὲ δὲ πατρίδος ἐγγύθι γαίης