οὐδʼ ὀρθοὶ κτείνοντο, χαμαὶ δʼ ἱκετήσια γυῖατεινάμενοι πολιοῖσι κατεκλίνοντο καρήνοις.πολλὰ δὲ νήπια τέκνα μινυνθαδίων ἀπὸ μαζῶνμητέρος ἡρπάζοντο καὶ οὐ νοέοντα τοκήωνἀμπλακίας ἀπέτινον, ἀνημέλκτου δὲ γάλακτος παιδὶ μάτην ὀρέγουσα χοὰς ἐκόμισσε τιθήνη.οἰωνοί τε κύνες τε κατὰ πτόλιν ἄλλοθεν ἄλλοι,ἠέριοι πεζοί τε συνέστιοι εἰλαπινασταί,αἷμα μέλαν πίνοντες ἀμείλιχον εἶχον ἐδωδήν,καὶ τῶν μὲν κλαγγὴ φόνον ἔπνεεν, οἱ δʼ ὑλάοντες ἄγρια κοπτομένοισιν ἐπʼ ἀνδράσιν ὠρύοντο,νηλέες, οὐδʼ ἀλέγιζον ἑοὺς ἐρύοντες ἄνακτας.τὼ δὲ γυναιμανέος ποτὶ δώματα Δηιφόβοιοστελλέσθην Ὀδυσσεύς τε καὶ εὐχαίτης Μενέλαοςκαρχαλέοισι λύκοισιν ἐοικότες, οἵθʼ ὑπὸ νύκτα χειμερίην φονόωντες ἀσημάντοις ἐπὶ μήλοιςοἴχονται, κάματον δὲ κατατρύχουσι νομήων.ἔνθα δύω περ ἐόντες ἀπειρεσίοισιν ἔμιχθενἀνδράσι δυσμενέεσσι· νέη δʼ ἠγείρετο χάρμητῶν μὲν ἐπορνυμένων, τῶν δʼ ὑψόθεν ἐκ θαλάμοιο βαλλόντων λιθάκεσσι καὶ ὠκυμόροισιν ὀιστοῖς.ἀλλὰ καὶ ὣς ὑπέροπλα καρήατα πυργώσαντεςἀρρήκτοις κορύθεσσι καὶ ἀσπίσι κυκλώσαντεςεἰσέθορον μέγα δῶμα· καὶ ἀντίβιον μὲν ὅμιλον,θῆρας δειμαλέους, ἐλάων ἐδάιξεν Ὀδυσσεύς, Ἀτρείδης δʼ ἑτέρωθεν ὑποπτήξαντα διώξαςΔηίφοβον κατέμαρψε, μέσην κατὰ γαστέρα τύψαςἧπαρ ὀλισθηρῇσι συνεξέχεεν χολάδεσσιν.ὣς ὁ μὲν αὐτόθι κεῖτο λελασμένος ἱπποσυνάων,τῷ δʼ ἕπετο τρομέουσα δορυκτήτη παράκοιτις