θαρσαλέη κυνόμυια; μάτην ὑλάουσʼ ἀπερύκεις.οὔπω σοι κέκμηκε νόος λυσσώδεϊ νούσῳ,οὐδὲ παλιμφήμων ἐκορέσσαο λαβροσυνάων;ἀλλὰ καὶ ἡμετέρῃσιν ἐπαχνυμένη θαλίῃσινἤλυθες, ὁππότε πᾶσιν ἐλεύθερον ἦμαρ ἀνῆψενἡμῖν Ζεὺς Κρονίδης, ἐκέδασσε δὲ νῆας Ἀχαιῶν.οὐδʼ ἔτι δούρατα μακρὰ τινάσσεται, οὐδʼ ἔτι τόξαἕλκεται, οὐ ξιφέων σελαγή, σιγῶσι δʼ ὀιστοί,ἀλλὰ χοροὶ καὶ μοῦσα μελίπνοος, οὐδʼ ἔτι νείκη,οὐ μήτηρ ἐπὶ παιδὶ κινύρεται, οὐδʼ ἐπὶ δῆρινἄνδρα γυνὴ πέμψασα νέκυν δακρύσατο χήρη·ἵππον ἀνελκόμενον δέχεται πολιοῦχος Ἀθήνη.παρθένε τολμήεσσα, σὺ δὲ πρὸ δόμοιο θοροῦσαψεύδεα θεσπίζουσα καὶ ἄγρια μαργαίνουσαμοχθίζεις ἀτέλεστα καὶ ἱερὸν ἄστυ μιαίνεις.ἔρρʼ οὕτως· ἡμῖν δὲ χοροὶ θαλίαι τε μέλονται.οὐ γὰρ ἔτι Τροίης ὑπὸ τείχεσι δεῖμα λέλειπται,οὐδʼ ἔτι μαντιπόλοιο τεῆς κεχρήμεθα φωνῆς.ὣς εἰπὼν ἐκέλευσεν ἄγειν ἑτερόφρονα κούρηνκεύθων ἐν θαλάμοισι· μόγις δʼ ἀέκουσα τοκῆιπείθετο, παρθενίῳ δὲ περὶ κλιντῆρι πεσοῦσακλαῖεν ἐπισταμένη τὸν ἑὸν μόρον· ἔβλεπε δʼ ἤδηπατρίδος αἰθομένης ἐπὶ τείχεσι μαρνάμενον πῦρ.οἱ δὲ πολισσούχοιο θεῆς ὑπὸ νηὸν Ἀθήνηςἵππον ἀναστήσαντες ἐυξέστων ἐπὶ βάθρωνἔφλεγον ἱερὰ καλὰ πολυκνίσσων ἐπὶ βωμῶν·ἀθάνατοι δʼ ἀνένευον ἀνηνύστους ἑκατόμβας.εἰλαπίνη δʼ ἐπίδημος ἔην καὶ ἀμήχανος ὕβρις,ὕβρις ἐλαφρίζουσα μέθην λυσήνορος οἴνου.ἀφραδίῃ τε βέβυστο, μεθημοσύνῃ τε κεχήνει