κυδιόων ὑπέροπλα, βίην δʼ ἐπέρεισεν Ἀθήνηχεῖρας ἐπιβρίσασα νεογλυφέων ἐπὶ μηρῶν.ὧδε θέων ἀκίχητος ἐπέδραμε θᾶσσον ὀιστοῦΤρῶας ἐυσκάρθμοισιν ὁδοιπορίῃσι διώκων,εἰσόκε δὴ πυλέων ἐπεβήσατο Δαρδανιάων. αἱ δέ οἱ ἐρχομένῳ θυρέων πτύχες ἐστείνοντο·ἀλλʼ Ἥρη μὲν ἔλυσεν ἐπὶ δρόμον αὖθις ὁδοῖοπρόσθεν ἀναστέλλουσα, Ποσειδάων δʼ ἀπὸ πύργωνσταθμὸν ἀνοιγομένων πυλέων ἀνέκοπτε τριαίνῃ.Τρωιάδες δὲ γυναῖκες ἀνὰ πτόλιν ἄλλοθεν ἄλλαι, νύμφαι τε πρόγαμοί τε καὶ ἴδμονες Εἰλειθυίης,μολπῇ τʼ ὀρχηθμῷ τε περὶ βρέτας εἱλίσσοντο·ἄλλαι δὲ χνοόωσαν ἀμελγόεναι χάριν ὄμβρουὁλκῷ δουρατέῳ ῥοδέους στορέσαντο τάπητας.αἱ δὲ θαλασσαίης ἐπιμάζια νήματα μίτρης λυσάμεναι κλωστοῖσι κατέπλεκον ἄνθεσιν ἵππον.καί τις ἀπειρεσίοιο πίθου κρήδεμνον ἀνεῖσαχρυσείῳ προχέουσα κρόκῳ κεκερασμένον οἶνονγαῖαν ἀνεκνίσσωσε χυτὴν εὐώδεϊ πηλῷ.ἀνδρομέῃ δὲ βοῇ συνεβάλλετο θῆλυς ἰωή, καὶ παίδων ἀλαλητὸς ἐμίσγετο γήραος ἠχῇ.οἷαι δʼ ἀφνειοῖο μετήλυδες Ὠκεανοῖο,χείματος ἀμφίπολοι, γεράνων στίχες ἠεροφώνων,κύκλον ἐπογμεύουσιν ἀλήμονος ὀρχηθμοῖογειοπόνοις ἀρότῃσιν ἀπεχθέα κεκληγυῖαι· ὣς οἵγε κλαγγῇ τε διʼ ἄστεος ἠδὲ κυδοιμῷἦγον ἐς ἀκρόπολιν βεβαρημένον ἔνδοθεν ἵππον.κούρη δὲ Πριάμοιο θεήλατος οὐκέτι μίμνεινἤθελεν ἐν θαλάμοισι· διαρρήξασα δʼ ὀχῆαςἔδραμεν ἠύτε πόρτις ἀήσυρος, ἥντε τυπεῖσαν