οἱ δὲ θοοὺς οὐρῆας ὑποζεύξαντες ἀπήναιςἐκ πόλιος κατέβαινον ἅμα Πριάμῳ βασιλῆιἄλλοι δημογέροντες· ἐλαφρότατοι δʼ ἐγένοντοθαλπόμενοι περὶ παισίν, ὅσους λίπε φοίνιος Ἄρης,ὀσσόμενοι καὶ γῆρας ἐλεύθερον· οὐ μὲν ἔμελλον γηθήσειν ἐπὶ δηρόν, ἐπεὶ Διὸς ἤθελε βουλή.οἱ δʼ ὅτε τεχνήεντος ἴδον δέμας αἰόλον ἵππου,θαύμασαν ἀμφιχυθέντες, ἅτʼ ἠχήεντες ἰδόντεςαἰετὸν ἀλκήεντα περικλάζουσι κολοιοί.τοῖσι δὲ τετρηχυῖα καὶ ἄκριτος ἔμπεσε βουλή· οἱ μὲν γὰρ πολέμῳ βαρυπενθέι κεκμηῶτες,ἵππον ἀπεχθήραντες, ἐπεὶ πέλεν ἔργον Ἀχαιῶν,ἤθελον ἢ δολιχοῖσιν ἐπὶ κρημνοῖσιν ἀράξαιἠὲ καὶ ἀμφιτόμοισι διαρρῆξαι πελέκεσσιν·οἱ δὲ νεοξέστοιο πεποιθότες ἔργμασι τέχνης ἀθανάτοις ἐκέλευον ἀρήιον ἵππον ἀνάψαι,ὕστερον Ἀργείοιο μόθου σημήιον εἶναι.φραζομένοις δʼ ἐπὶ τοῖσι παναίολα γυῖα κομίζωνγυμνὸς ὑπὲρ πεδίοιο φάνη κεκακωμένος ἀνήρ·αἵματι δὲ σμώδιγγες ἀεικέϊ βεβριθυῖαι ἴχνια λωβήεντα θοῶν ἀνέφαινον ἱμάντων.αὐτίκα δὲ Πριάμοιο ποδῶν προπάροιθεν ἐλυσθεὶςἱκεσίαις παλάμῃσι παλαιῶν ἥψατο γούνων,λισσόμενος δὲ γέροντα δολοπλόκον ἴαχε μῦθον·ἄνδρα μὲν Ἀργείοισιν ὁμόπλοον εἴ μʼ ἐλεαίρεις, Τρώων δὲ ῥυστῆρα καὶ ἄστεος εἴ με σαώσεις,Δαρδανίδη σκηπτοῦχε, καὶ ὕστατον ἐχθρὸν Ἀχαιῶν—οἷά με λωβήσαντο θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντεςοὐδὲν ἀλιτραίνοντα, κακοὶ καὶ ἀπηνέες αἰεί·ὣς μέν Ἀχιλλῆος γέρας ἥρπασαν Αἰακίδαο,