Πέτρων ὁ Αἰγινήτης de morbis 20, 1 sqq.
[Schol. lliad. Λ 624: καὶ Πέτρων δὲ
Αἰγινήτης ἰατρὸς, ἐπεὶ δι᾿ ἔνδειαν ἐπίπτωσις
ωόσων γίνοιτο [sic Maass restit.
Schol. Towul. I 415,32], καὶ οἶνον καὶ
καρέα προσέφερεν ἀναπληρῶν τὸ λεῖπον τῆς
φύσεως. Celsus III 9: apud anliquos quoque
ante Herophilum et Erasistratum maximeque
post Hippocratem fuit Petron
quidam, qui febricitantem hominem ubi
aeceperat, multis veslimentis operiebat, ut
simul valorem inyentem silimque excitaret.
Galen. I 144: Πετρονᾶς (sic) δὲ καὶ
κρέα ὕεια ὀπτὰ διδοῖ (febricitantibus)
καὶ οἷνον μέλανα ἀκρατέστερον ἐμεῖν
ἡνάγκαζε καὶ ὕδωρ ψυχρὸν ἐδίδου πίνειν
ὅσον ἤθελον. Idem XV 435: εἴρηται δὲ
καὶ ὑπὸ Ἐρασιστράτου κατὰ τὸ πρῶτον
βιβλίον περὶ πυρετῶν . . . διελθὼν γὰρ ἐν
τῷ προειρημένῳ βιβλίῳ τοὺς ἐναντιωτάταις
ἀγωγαῖς ἐπὶ τῶν πυρεττόντων χρωμένοις
ἰατρούς, τούς τε μακραῖς ἀσιτίαις καταπονοῦντας
τοὺς κάμνοντας καὶ Πετρωνᾶν
τὸν κρέα τε καὶ οἶνον διδόντα. cf. ühn
Add. ad el. med. Fabric. XXI Lips. 1836
p. 5, cui ex cod. Paris. suppl. gr. 636
(cf. supra p. 6 test. 4,14) f. 37r addendum
Ἀρίστων ὁ ἀπὸ Πέτρωνος)]