De aetate librarii coutroversia est, de qua dixi Hermae 1. c. p. 411. Librarii aetas 
ut euim Alexaudri Philalethis crebra mentione circa Christi natalem
alter terminus fixus haeret, ita iuferior vacillat. assentior tamen TUAE
sententiae, vir peritissime, qui scripturam altero saeculo haud posteriorem
esse asseveras. 2 cum euim litterae sint similes primae potissimum quae
exaravit vestri Aristotelis manui, tum siglorum forma, ut idem Τυ
recte mouuisti, simillima. neque euim uuiversa ratio discrepat et octo
notae plane eaedem (γάρ, ἐστίν, εἶναι, κατά, μέν, παρά, τῶν, ήν).
minutias formarum rimeris, etiam antiquiora videantur latricon compendia
pendia quam Aristotelea.3 Compendiorum autem in hoc volumine duo genera inveniuntur: unum compendia 
liberum omnibusque sedibus eoncessum quod siglorum voco, alterum extremis
versuum vocabulis reservatum compendiroum, quae proprie dico.
ac sigla quidem tabula priore huic editioni adiuucta illustravi, de compendiis
vero finalibus haee habeto:
 lineola transversa superscripta quamlibet terminationem significat velut κουφοτερ (κουφότερα), γενݲ (γένηται, γεωομένης, γενομένην), μυελοݲ λαμβάνεσθαι sim.) significat ην velut κεφαλ (?) (κεφαλήν), τροφ α superscriptum αν ο - ον u - ou aut ους ω - ως aut ων 
 1 Classical Review Ι. c. p. 237. 
 2 Classical Review I. c. p. 
 3 nam si derectae et simplices formae ex flexis et compositis originem duxeruut (id
quod in nonnullis notis demonstrari potest cf. Lehmann Tachygraph. Abkürzungen
1880 p. 102. 105), hic scriptor genere antiquiore usus est quam Aristotelis. 

 
 δ σ tuin liheriore ratioiie: ava (dvdooats vel ἀνάδοσιν XXV 19. 25), αναδο (ἀναδόδεως μ υ θ 14), αναθυ (ἀναθυμιαθεῖσαι VI 32), σπερματι (σπερματικοῖς ΧΧV 43) αισ (αἰσθητόν saepe) υ υ λ χ οι (οἱκοῦσαν XIV 44), ἡγεμονι (ἡγεμονικοῦ XVI 38), νοσο (νοσολογεῖ XI 41, τυγ (τυγχάνειν XXIV 36) scriptura