Musonius inquit Herodes aeruscanti cuipiam id genus et
 philosophum sese ostentanti dari iussit mille nummum, et cum plerique dicerent nebulonem
 esse hominem malum et malitiosum et nulla re bona dignum, tum Musonium subridentem
 dixisse aiunt: ἄξιος οὖν ἐστιν ἀργυρίου. 
 Adulescentuli cum etiamtum in scholis essemus, ἐνθυμημάτιον hoc Graecum
 quod adposui, dictum esse a Musonio
 philosopho audiebamus et, quoniam vere atque luculente dictum verbisque est brevibus et
 rotundis vinctum, perquam libenter memineramus: Ἄν τι πράξῃς καλὸν
 μετὰ πόνου, ὁ μὲν πόνος οἴχεται, τὸ δὲ καλὸν μένει· ἄν τι ποιήσῃς αἰσχρὸν μετὰ ἡδονῆς,
 τὸ μὲν ἡδὺ οἴχεται, τὸ δὲ αἰσχρὸν μένει. 
 Postea istam ipsam sententiam in Catonis oratione, quam dixit Numantiae
 apud equites, positam legimus. quae etsi laxioribus paulo longioribusque verbis
 comprehensa est praequam illud Graecum, quod diximus, quoniam tamen prior tempore
 antiquiorque est, venerabilior videri debet. verba ex oratione haec sunt: Cogitate cum
 animis vestris: si quid vos per laborem recte feceritis, labor ille a vobis cito
 recedet, bene factum a vobis, dum vivitis, non abscedet; sed si qua per voluptatem
 nequiter feceritis, voluptas cito abibit. nequiter factum illud apud vos semper
 manebit.