<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0627.tlg051.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="11"><p>11. Προσθέσιος δὲ δι’ ὀργάνων καὶ σημαντικῶν ἐπιδείξιος, καὶ <lb/>τῶν
                        τοιουτοτρόπων μνήμην παρεῖναι. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="12"><p>12. Ἢν δὲ καὶ εἵνεκα ὁμίλου θέλῃς ἀκρόασιν ποιήσασθαι, οὐκ <pb n="268"/>
                        ἀγακλεῶς ἐπιθυμέεις, μὴ μέντοι γε μετὰ μαρτυρίης ποιητικῆς· <lb/>ἀδυναμίην
                        γὰρ ἐμφαίνει φιλοπονίη· ἀπαρνέομαι γὰρ εἰς χρῆσιν <lb/>ἑτέρην φιλοπονίην
                        μετὰ πόνου ἱστοριευμένην, διὸ ἐν ἑωυτῇ μούνῃ <lb/>αἵρεσιν ἔχουσαν χαρίεσσαν·
                        περιποιήσῃ γὰρ κηφῆνος μετὰ παραπομπῆς <lb/>ματαιοκοπίην. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="13"><p>13. Εὐκτέη δὲ καὶ διάθεσις ἐκτὸς ἐοῦσα ὀψιμαθίης· παρεόντων <lb/>μὲν οὐδὲν
                        ἐπιτελέει· ἀπεόντων δὲ μνήμη ἀνεκτή. Γίνεται τοίνυν <lb/>πάμμαχος ἀτυχίη,
                        μετὰ λύμης νεαρῆς, ἀφροντιστεῦσα εὐπρεπίης, <lb/>ὁρισμοῖς τε καὶ
                        ἐπαγγελίῃσιν ὅρκοις τε παμμεγέθεσι, θεῶν εἵνεκεν, <lb/>ἰητροῦ προστατέοντος
                        νόσου, ἀναγνώσιος ξυνεχείης, κατηχήσιός τε <lb/>ἰδιωτέων φιλαλυστέων λόγους
                        ἐκ μεταφορῆς διαζηλευομένου, καὶ <lb/>πρινὴ νούσῳ καταπορέωσιν ἠθροισμένοι.
                        Τῶν μὲν οὖν τοιουτέων <lb/>ὅποι ἂν καὶ ἐπιστατήσαιμι, οὐκ ἂν ἐπὶ θεραπηΐης
                        ξυλλόγου αἰτήσαιμι <lb/>ἂν θαρσαλέως βοηθεῖν· ἱστορίης γὰρ εὐσχήμονος
                        σύνεσις ἐν <lb/>τουτέοισι διεφθαρμένη. Τουτέων οὖν δι’ ἀνάγκην ἀξυνέτων
                        ἐόντων, <lb/>παρακελεύομαι χρησίμην εἶναι τὴν τριβὴν, μὴ τὴν τήρησιν <pb n="270"/> δογμάτων ἱστορίης. Τίς γὰρ ἐπιθυμεῖ δογμάτων πολυσχιδίην
                        ἀτρεκέως <lb/>ἱστορέειν, μή γε χειροτριβίης ἀτρεμεότητι; διὸ παραινέω
                        <lb/>τουτέοισι λέγουσι μὲν προσέχειν, ποιέουσι δὲ ἐγκόπτειν. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="14"><p>14. Ξυνεσταλμένης διαίτης, μὴ μακρὴν ἐγχειρέειν· τοῦ κάμνοντος <lb/>χρονίη ἡ
                        ἐπιθυμίη· ἀνίστησι καὶ ξυγχωρίη ἐν χρονίῃ νούσῳ, <lb/>ἤν τις προσέχῃ τυφλῷ
                        τὸ δέον. Ὡς μέγας φόβος φυλακτέος, καὶ χάρας <lb/>δεινότης. Ἠέρος αἰφνιδίη
                        ταραχὴ φυλακτέη. Ἀκμὴ ἡλικίης πάντα <lb/>ἔχει χαρίεντα, ἀπόληξις δὲ
                        τοὐναντίον. Ἀσαφίη δὲ γλώττης γίνεται <lb/>ἢ διὰ πάθος, ἢ διὰ τὰ οὔατα, πρίν
                        τε πρότερα ἐξαγγεῖλαι, ἕτερα <lb/>ἐπιλαλεῖν, ἢ πρὶν τὸ διανενοημένον εἰπεῖν,
                        ἕτερα ἐπιδιανοεῖσθαι· τὸ <lb/>μὲν ἄνευ πάθους ὁρατοῦ λελεγμένου μάλιστα
                        ξυμβαίνει φιλοτεχνοῦσιν. <lb/>Ἡλικίης, σμικροῦ ἐόντος τοῦ ὑποκειμένου,
                        δύναμις ἐνίοτε πάμπουλυς. <lb/>Νούσου ἀταξίη μῆκος σημαίνει· κρίσις δὲ
                        ἀπόλυσις νούσου. <lb/>Μικρὴ αἰτίη ἄκεσι λύεται, ἢν μή τι περὶ τόπον καίριον
                            <pb n="272"/> πάθῃ. Διότι ξυμπάθησις ὑπὸ λύπης ἐοῦσα ὀχλέει, ἐξ ἑτέρου
                        συμπαθείης <lb/>τινὲς ὀχλεῦνται. Καταύδησις λυπέει. Φιλοπονίης κρατερῆς
                        <lb/>ὕπο, παραίνεσις, ἀλέα, ᾠδὴ, τόπος ὀνησιφόρος. </p></div></div></body></text></TEI>