Ἔθνει γεράνων πῆξέ τις σπορεὺς πάγην,μεθʼ ὧν πελαργὸν εἷλεν· ὃς θρήνει μέγα.ἔφη δʼ ἀροτρεύς ,,ὡς φίλος μὲν εἶ, λέγω·ἀλλʼ ἡ πάγη λαβοῦσα σὺν κακοῖς σ’ ἔχει.“

Κακοῖς μὴ συναγελάζεσθαι.

1 Babr. 194 ||  1 ποσὶ VH omnesque fere cett., om., ut plerumque in codd., ν paragogico, quod singulis locis notare supersedeo | πέτρηνος W ||  2 λέοντι] MS TPI1.2 λέων τί (H rec. m) W R B P AId Lov ||  3 ἀλλ᾿ οἱ λ. εἴπερ ἤδ. γλ. (Ch εἰ γὰρ λ., εἶπεν, ἤ. γ. W | ἤδεσαν Τ εἴδησαν R L B ἤδησαν AId Lov Bas Ritt || 4 εἶδες] οἶδας | ὄντας] πάλιν Ch (om. SQ). v v. 3. 4 corrupti esse videntur; fortasse scribendum: ἀλλʼ εἰ λ. ᾔδεσαν γλύφειν λίθους πολλοὺς ἂν εἶδες, εἶπεν, ἀνθρώπους κάτω (cfr. Bo. 148 Aesop 63 H) || epim. V B Ch (qui ὅτι om.) Pl ἐπʼ ἀρετῇ (ἀρετῆς W) οὐ δεῖ ἐπαίρεσθαι MS W R περὶ τοῦ ἐ////περέσθαι (= ἐπαίρεσθαι) ἐν κενοῖς Τ ὅτι οὐ δεῖ ἐπʼ ἀρετῇ σεμνύνεσθαι F, sim. BPAld et quae hanc sequuntur editiones (cf. p. 258)2 Babr. 13 || 1 ἔθνη- S W Q T R L B || 2 εἷλεν ὃς θρηνεῖ μ. S T L. | μέγα] om. Q. || 3 λέγω] V H Q F λέγων Ch M S W T R ού μοι Ald Nev Cor Ml 1 ||  4 σ’ addidi (etiam Ritt) || epim. VHCh Pl 1,
Κλοιῷ λύκος πάχιστον εἰσορῶν κύναδήσας τίς ἐξέθρεψε τοῦτον ὧδ᾿; “ ἔφη.,, κυνηγός.“ ,,ἀλλὰ τοῦτο μὴ πάθοι λύκος·ἐμοὶ φίλος λιμὸς γὰρ ἢ κλοιοῦ βάρος.“

Ἐν συμφοραῖς μὴ γαστρίζεσθαι.

Λέοντος ὑπνώττοντος αὐχένος μέσονδιέδραμεν μῦς· ὃς δʼ ἀνέστη συντόμως.γελᾷ δʼ ἀλώπηξ· καὶ λέων ἀπεκρίθη,οὐ μῦν πτοοῦμαι, τὴν ὁδὸν δʼ ἀνατρέπω·

Ἀρχὰς ὕβρεων διαστέλλειν.