Ἔθνει γεράνων πῆξέ τις σπορεὺς πάγην, μεθʼ ὧν πελαργὸν εἷλεν· ὃς θρήνει μέγα. ἔφη δʼ ἀροτρεύς ,,ὡς φίλος μὲν εἶ, λέγω· ἀλλʼ ἡ πάγη λαβοῦσα σὺν κακοῖς σ’ ἔχει.“ Κακοῖς μὴ συναγελάζεσθαι. 1 Babr. 194 ||  1 ποσὶ VH omnesque fere cett., om., ut
plerumque in codd., ν paragogico, quod singulis locis notare
supersedeo | πέτρηνος W ||  2 λέοντι] MS TPI1.2 λέων τί (H rec.
m) W R B P AId Lov ||  3 ἀλλ᾿ οἱ λ. εἴπερ ἤδ. γλ. (Ch εἰ γὰρ λ.,
εἶπεν, ἤ. γ. W | ἤδεσαν Τ εἴδησαν R L B ἤδησαν AId Lov Bas Ritt ||
4 εἶδες] οἶδας | ὄντας] πάλιν Ch (om. SQ). v v. 3. 4 corrupti
esse videntur; fortasse scribendum: ἀλλʼ εἰ λ. ᾔδεσαν γλύφειν
λίθους πολλοὺς ἂν εἶδες, εἶπεν, ἀνθρώπους κάτω (cfr. Bo. 148
Aesop 63 H) || epim. V B Ch (qui ὅτι om.) Pl ἐπʼ ἀρετῇ (ἀρετῆς
W) οὐ δεῖ ἐπαίρεσθαι MS W R περὶ τοῦ ἐ////περέσθαι (= ἐπαίρεσθαι)
ἐν κενοῖς Τ ὅτι οὐ δεῖ ἐπʼ ἀρετῇ σεμνύνεσθαι F, sim.
BPAld et quae hanc sequuntur editiones (cf. p. 258) 2 Babr. 13 || 1 ἔθνη- S W Q T R L B || 2 εἷλεν ὃς θρηνεῖ μ.
S T L. | μέγα] om. Q. || 3 λέγω] V H Q F λέγων Ch M S W T R ού
μοι Ald Nev Cor Ml 1 ||  4 σ’ addidi (etiam Ritt) || epim. VHCh Pl 1, Κλοιῷ λύκος πάχιστον εἰσορῶν κύνα δήσας τίς ἐξέθρεψε τοῦτον ὧδ᾿; “ ἔφη. ,, κυνηγός.“ ,,ἀλλὰ τοῦτο μὴ πάθοι λύκος· ἐμοὶ φίλος λιμὸς γὰρ ἢ κλοιοῦ βάρος.“ Ἐν συμφοραῖς μὴ γαστρίζεσθαι. Λέοντος ὑπνώττοντος αὐχένος μέσον διέδραμεν μῦς· ὃς δʼ ἀνέστη συντόμως. γελᾷ δʼ ἀλώπηξ· καὶ λέων ἀπεκρίθη ,οὐ μῦν πτοοῦμαι, τὴν ὁδὸν δʼ ἀνατρέπω· Ἀρχὰς ὕβρεων διαστέλλειν.