„Μὴ λοξὰ βαίνειν“ ἔλεγεκαρκίνῳ μήτηρ,
„ὑγρῇ τε πέτρῃ πλάγια κῶλα μὴ σύρειν.“
ὁ δʼ εἶπε „μῆτερ ἡ διδάσκαλος, πρώτη
ὀρθὴν ἄπελθε, καὶ βλέπων σε ποιήσω.“ Ἀντίρρησιν ὁ μῦθος ἔχει πρὸς τοὺς ἐναντίας τοῖς ἔργοις διδα-
σκαλίας ποιουμένους. Μέλλων ὁδεύειν τῆς κυνός τις ἑστώσης
εἶπεν ,,τί χάσκεις; πάνθʼ ἕτοιμά σοι ποίει·
μετʼ ἐμοῦ γὰρ ἥξεις.“ ἡ δὲ κέρκον οὐραίην
ἄρασά φησι „πάντʼ ἔχω· σὺ βαρδύνεις.“ Πρὸς ἄνδρα ἀπαρασκεύαστον πρὸς τὸν ἐν ἑτοιμασίᾳ ὄντα, καὶ
περὶ συνοδοιπορίας κατεπείγοντα ὁ λόγος εὔκαιρος.