<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0592.tlg005.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="section" n="18"><head>Περὶ αὐξήσεως, πότε χρηστέον ἐν δίκαις εὐκαίρως.</head><p>18 Πότε ῥήτωρ αὐξήσει χρήσεται ἐν δίκαις, εἶτα τότε
ταῖς ἀποδείξεσι; δύο δὴ καιροὶ τῆς χρήσεως καὶ μέθοδοι,
<note type="marginal">423</note> ὅταν τὸ πρᾶγμα ἀμελῆται ἢ τὸ πρόσωπον τὸ κρινόμενον
ἔνδοξον ᾖ. ταύτῃ τῇ τέχνῃ χρῆται Αἰσχίνης <lb n="10"/>
ἐν τῷ Κατὰ Τιμάρχου καὶ ἐν τῷ Κατὰ Κτησιφῶντος.
ἐν μὲν γὰρ τῷ Κατὰ Τιμάρχου καὶ τὸ πρᾶγμα ἀμελεῖται
— λοιδορία γὰρ δοκεῖ ἡ ἑταίρησις εἶναι καὶ
σκῶμμα ταπεινότερον —, καὶ τὸ πρόσωπον τὸ κρινόμενον
ἔνδοξόν ἐστιν — ὁ γὰρ Τίμαρχος τιμᾶται καὶ <lb n="15"/>
λελειτούργηκε καὶ ἀρχὰς ἦρξε καὶ ἔστι περὶ μέσην ἡλικίαν
—. καὶ ἐν τῷ Κατὰ Κτησιφῶντος ἡ τῶν παρανόμων
γραφὴ ἀμελεῖται διὰ τὰς συμφορὰς τῆς πόλεως
τό τε πρόσωπον τιμᾶται, Δημοσθένης, καὶ ἀξίωμα ἔχει.
διὰ τοῦτο πρότερον αὔξει, εἶτα τότε ἀποδείκνυσιν, ἵνα <lb n="20"/>
ἐπιστρέψῃ καὶ ἀναγκάσῃ προσέχειν τοὺς δικαστὰς καὶ
μήτε τιμῇ τοῦ προσώπου μήτε καταφρονήσει τοῦ πράγματος
μὴ θέλωσιν ἀκούειν. αὕτη ἡ αἰτία τοῦ καὶ τῇ
<note type="footnote">1 καὶ om. Ph; supr. Vc 3 γε om. Vc, add. (m. 1?) Ph 6 supr.
Vc Sf; mg. P Ph, (om. πότε — εὐκαίρως) Ac | mg. ις AcPh, ιζ P
7 〈πρότερον〉 αὐξήσει? | τότε P AcSfPh; πότε m.1Vc, v. l. m. po.
Pa ad 7. 18 cf. 377, 19 (283, 19) 8 δὲ Sf Ph, ?m. 1Vc | αἱ (pro
καὶ) Ph, m. 1Vc 9 καὶ (pro ἢ) Sf 12 γὰρ om. Vc 18 τὰς etiam
ante τῆς Vc Ac Sf Ph 19 δημοσθένους Ph, (-ης Ac; del.? |
cf. 290, 3 20 ἵνα ⌊ll er.; μὴ?⌉ Pc 22. 28 πράγμα μὴ m.po. ex
τος] Pc 23 θέλουσιν Ph | τοῦ om. Ph</note>

<pb n="435"/>
αὐτῇ τάξει ἐν ἀμφοτέροις τοῖς βιβλίοις τὰ περὶ τῶν
πολιτειῶν διεξελθεῖν.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="19"><head>Περὶ ἐγνωσμένου ψεύσματος, πότε χρηστέον αὐτῷ.</head><p>Πότε ῥήτωρ ψεύσεται συνειδότων τῶν ἀκροατῶν, 19
<lb n="5"/> ὅτι ψεύδεται; ὅταν τὸ ψεῦδος συμφέρῃ τοῖς ἀκούουσι·
<note type="marginal">342</note> διὰ γὰρ τὸ οἰκεῖον λυσιτελὲς οὐκ ἐλέγχουσι τὸν ῥήτορα.
οὕτω Δημοσθένης ἐψεύσατο ἐν τῷ Περὶ τοῦ στεφάνοῦ·
Αἰσχίνου γὰρ λέγοντος, ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι ὑπὸ
τὸν αὐτὸν καιρὸν πρέσβεις πρὸς Φίλιππον ἔπεμψαν
<lb n="10"/> περὶ εἰρήνης καὶ πρὸς τούς συμμάχους περὶ συμμαχίας
κατὰ Φιλίππου, καὶ τοῦτο πεποιηκότων Ἀθηναίων, φησὶν <note type="marginal">424</note>
ὅτι «καὶ διαβάλλει τὰ μέγιστα τὴν πόλιν, ἐν οἷς
ψεύδεται· εἰ γὰρ ὑμεῖς ἅμα τοὺς μὲν Ἕλληνας εἰς πόλεμον
παρεκαλεῖτε, αὐτοὶ δὲ περὶ εἰρήνης πρὸς Φίλιππον
<lb n="15"/> πρέσβεις ἐπέμπετε, Εὐρυβάτου πρᾶγμα, οὐ πόλεως
ἔργον οὐδὲ χρηστῶν ἀνθρώπων διεπράττεσθε».</p></div></div></body></text></TEI>