20. — Thurioi [I. G. XIV 642. Comp. 6] ἀλλ’ ὁπόταμ ψυχὴ προλίπηι φάος ἀελίοιο,
 δεξιὸν ἔνθ’, ἇς δεῖ [τινα], πεφυλαγμένον εὖ μάλα πάντα.
 χαῖρε παθὼν τὸ πάθημα· τὸ δ’ οὔπω πρόσθ(ε) ἐπεπόνθεις·
 θεὸς ἐγένου ἐξ ἀνθρώπου· ἔριφος ἐς γάλα ἔπετες.
 χαῖρε, χαῖρε, δεξιὰν ὁδοιπορ〈ῶν〉
 λειμῶνάς τ(ε) ἱεροὺς κατά τ’ ἄλσεα Φερσεφονείας.