Διὰ τοῦτο νηστεῖαι, δεήσεις, εὐχαί, ἐπάρσεις χειρῶν, γονυκλισίαι, ὅτι ψυχὴ
						ἐκ κόσμου καὶ »ἐκ στόματος λεόντων« ἀνασῴζεται, διὸ καὶ πειρασμοὶ εὐθέως ἀγανακτούντων
						τῶν ἀφ᾿ ὧν ἀφῃρέθη, κἄν τις φέρῃ προειδώς, τά γε ἔξω σαλεύουσιν.