δ΄. Τὸ ὀρθὸν τμᾶμα τοῦ ὀρθογωνίου κωνοειδέος, ὁπόταν
κουφότερον ᾗ τοῦ ὑγροῦ καὶ τὸν ἄξονα ἔχῃ μείζονα ἢ
ἡμιόλιον τᾶς μέχρι τοῦ ἄξονος, ὅταν τῷ βάρει ποτὶ τὸ
ἴσογκον ὑγρὸν μὴ ἐλάσ σονα λόγον ἔχῃ τοῦ ὃν ἔχει 
τὸ τετράγωνον τὸ ἀπὸ τᾶς ὑπεροχᾶς, μείζων ἐστὶν ὁ
 ἄξων ἢ ἡμιόλιος τᾶς μέχρι τοῦ ἄξονος, ποτὶ τὸ τετράγωνον
τὸ ἀπὸ τοῦ ἄξονος, ἀφεθὲν εἰς τὸ ὑγρὸν οὕτως, ὥστε
τὰν βάσιν αὐτοῦ μὴ ἅπτεσθαι τοῦ ὑγροῦ, τεθὲν κεκλιμένον
οὐ μενεῖ κεκλιμένον, ἀλλὰ ἀποκαταστασεῖται εἰς ὀρθόν. Ἔστω τμᾶμα ὀρθογωνίου κωνοειδέος, οἷον εἴρηται,
καὶ ἀφεθὲν εἰς τὸ ὑγρόν, εἰ δυνατόν, ἔστω μὴ ὀρθόν, ἀλλὰ
κεκλιμένον, τμαθέντος δὲ αὐτοῦ ἐπιπέδῳ διὰ τοῦ ἄξονος
ὀρθῷ ποτὶ τὰν ἐπιφάνειαν τοῦ ὑγροῦ τοῦ μὲν τμάματος
 τομὰ
 sit rectanguli coni sectio quae APOL, 
axis autem portionis et diameter
quae NO, superficiei autem humidi sectio sit IS.
Si igitur portio non est recta, non faciet quae NO
 ad IS angulos aequa es. Ducatur autem quae ΚΩ contingens sectionem
rectanguli coni penes P, aequedistans autem ipsi IS,
a P autem aequedistanter ipsi ON ducatur quae PF,
et accipiantur centra grauitatum, et erit solidi
 quidem APOL centrum R, eius autem, quod intra
humidum, centrum B, et copuletur quae BR et
educatur ad G, et sit solidi, quod supra humidum,
centrum grauitatis G. Et quoniam quae NO ipsius
quidem RO est emiol ia, eius autem, quae usque ad
 axem, est maior quam emiolia, palam quod quae RO
est maior quam quae usque ad axem. Sit igitur
quae RM aequalis ei, quae usque ad axem, quae
autem OM dupla ipsius HM. Quoniam igitur fit
quae quidem NO ipsius RO emiolia, quae autem ΗO
 ipsius OM, et reliqua quae NΗ reliquae, scilicet RM,
emiolia est ; ipsi ΗO igitur maior quam emiolius
est axis eius, quae usque ad axem, scilicet RM.
Et quoniam supponebatur portio ad humidum in

 
grauitate non minorem proportionem habens illa,
quam habet tetragonum, quod ab excessu, quo axis
est maior quam emiolius eius, quae usque ad axem,
ad tetragonum quod ab axe, palam quod non
 minorem proportionem habet portio ad humidum
in grauitate illa proportione, quam habet tetragonum
quod ab HO ad id quod ab NO, quam autem
proportionem habet portio ad humidum in grauitate,
hanc habet demersa ipsius portio ad totam solidam
 portionem ; demonstratum est enim hoc ; sed quam
habet proportionem demersa portio ad totam, hanc
habet tetragonum quod a ΡF ad tetragonum quod
ab NO ; demonstratum est enim in his, quae de
conoidalibus, quod, si a rectangul o conoidali duae
 portiones qualitercumque productis planis abscindantur,
portiones adinuicem eandem habebunt
proportionem quam tetragona quae ab axibus
ipsorum. Non minorem ergo proportionem habet
tetragonum quod a PF ad tetragonum quod ab NO
 quam tetragonum quod ab HO ad tetragonum quod
ab NO ; quare quae PF non est minor quam HO,
neque quae BP quam MO ; si igitur ab M ipsi NO
recta ducatur, cadet inter B et P. Quoniam igitur
quae quidem ΡF est aequidistanter diametro, quae
 autem MT est perpendicularis ad diametrum, et
quae RM aequalis ei quae usque ad axem, ab R
ad Τ copulata et educta faciet angulos rectos ad
contingentem secundum P ; quare et ad ΙS et ad
eam quae per IS superficiem humidi faciet aequales

 
angulos. Si autem per B, G ipsi RT aequedistantes
ducantur, anguli recti erunt facti ad superficiem
humidi, et quod quidem in humido absumitur
solidum conoidalis, sursum feretur secundum eam
 quae per B aequedistantem ipsi RT, quod autem
extra humidum absumptum deorsum feretur in
humidum secundum productam per G aequedistantem
ipsi RT, et per totum idem erit, donec utique
conoidale rectum restituatur.