Ἀπόλλων δὲ αὐτοῖς
				σημεῖον ἐπιπέμπει· δύο γὰρ δράκοντες διανηξάμενοι διὰ τῆς θαλάσσης ἐκ τῶν
				πλησίον νήσων τοὺς Λαοκόωντος υἱοὺς κατεσθίουσιν.
					 ὡς δὲ ἐγένετο νὺξ καὶ πάντας ὕπνος κατεῖχεν,
				οἱ ἀπὸ Τενέδου προσέπλεον, καὶ Σίνων αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ Ἀχιλλέως τάφου
				πυρσὸν ἧπτεν. Ἑλένη δὲ ἐλθοῦσα περὶ τὸν ἵππον, μιμουμένη τὰς φωνὰς ἑκάστης τῶν
				γυναικῶν, τοὺς ἀριστέας ἐκάλει. ὑπακοῦσαι δὲ Ἀντίκλου θέλοντος Ὀδυσσεὺς τὸ στόμα
				κατέσχεν.