ἀσπαζόμενος εὐερμίαν καιροῦ, καὶ ἀνάγκης καλούσης μὴ εἴκων κάκῃ. εὐφημίας χάριν προτιμᾷ τὴν Λακεδαίμονα τὸ θεῖον ἤπερ τῶν Ἀθηναίων βωμοὺς σύμπαντας καὶ νεὼς καὶ ἀγάλματα καὶ ἑκατόμβας καὶ τὸν λοιπὸν φλήναφον τῶν ῥᾳθυμούντων τε καὶ θοινάζειν γλιχομένων. οὐκοῦν διδάσκει ὁ λόγος ὡς ἡ ὄντως εὐσέβεια κοῦφόν ἐστι καὶ σωφροσύνης ἀνάπλεων καὶ ἥκιστα ἀχθεινόν·
 εὐφημία γὰρ εὐκολώτατος πόνων. 
ἤκουσάς που, ὦ παῖ Ἀρίστωνος, καὶ Εὐριπίδου
 εὐφημία γὰρ παρὰ σπονδαῖσι κάλλιστον. πατρόθεν αὐτὸν καλέσας ὁ ἥρως, ἐς δέον σε εὗρον φησί· βούλομαι γὰρ καλέσαι σ’ ἐς πανθοινίαν. ὑπὲρ τοῦ τὴν νεολαίαν τὴν Ῥωμαίων ἀξιοζήλως τε καὶ ἀμάχῳ θάρσει διαγωνίζεσθαι. καὶ ὑπὲρ ὧν ἐδίψη ἀκοῦσαι ἠναίνετο.