<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0544.tlg002.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="book" n="3"><div type="textpart" subtype="section" n="98"><p rend="merge">πολλῷ
δὲ ἀτοπώτατοι τυγχάνουσι κἀκείνως ὁριζόμενοι ‘εὐθεῖά
<lb n="25"/> ἐστιν ἥτις ἐξ ἴσου τοῖς ἑαυτῆς πέρασι στρέφεται’ ἢ οὕ-
τως ‘ἥτις περὶ τὰ ἑαυτῆς πέρατα στρεφομένη πᾶσι τοῖς
ἑαυτῆς μέρεσιν ἅπτεται τοῦ ἐπιπέδου.’ πρῶτον μὲν γὰρ
καὶ αὗται αἱ ἀποδόσεις ὑποπίπτουσι ταῖς πρότερον ἡμῖν <lb n="25"/>
εἰρημέναις ἀπορίαις· εἶτα, καθὼς καὶ οἱ Ἐπικούρειοί
<lb n="30"/> (fr. 273 a p. 351 Us.) φασιν, ἡ τοῦ κενοῦ εὐθεῖα εὐθεῖα
μέν ἐστιν, οὐ στρέφεται δὲ διὰ τὸ καὶ αὐτὸ τὸ κενὸν
 μήτε ὅλον μήτε κατὰ μέρος κίνησιν ἐπιδέχεσθαι. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="99"><p rend="merge">ἡ μὲν
<note type="footnote">6 ἶσον ELV (ubique) || 8 καθ᾿ ὃν dub. Bekk. || 13 γραφὴν ABR
et marg. VC exemplarisque edd. Genevensium || 20 διʼ αὑτοῦ τὸ
ζητούμενον Heintz Bury: -μένου〈τὸ ζητούμενον〉 διδ. Theiler | ὅτι
edd.: ὁ ELVr: ἡ ζ || 28 καὶ om. ζ | αἱ om. AB || 29 εἰρημέναις
ἡμῖν ζ edd.</note>

<pb n="129"/>
<lb n="717"/>
<lb n="30"/> γὰρ ἐπὶ τέλει ἀπόδοσις καὶ εἰς τὸν διʼ ἀλλήλων εμπίπτει
τρόπον, ὅς ἐστι μοχθηρότατος. τό τε γὰρ ἐπίπεδον διὰ
<lb n="718"/> τῆς εὐθείας διδάσκουσι | τήν τ᾿ εὐθεῖαν διὰ τοῦ ἐπιπέ-
δου εὐθεῖαν γὰρ εἶναί φασιν ἥτις εἰς πάντα τὰ
μέρη τοῦ ἐπιπέδου ἅπτεται, ἐπίπεδον δὲ τυγχάνειν διʼ οὗ <lb n="5"/>
ἡ καταγομένη εὐθεῖα πᾶσι τοῖς μέρεσιν ἅπτεται, ὥσθ᾿
<lb n="5"/> ἵνα μὲν τὴν εὐθεῖαν μάθωμεν, πρῶτον τὸ ἐπίπεδον μα-
θεῖν δεῖ, ἵνα δὲ τοῦτο, ἀναγκαῖον προεγνωκέναι τὴν εὐ-
θεῖαν· ὅπερ ἄτοπον. καθόλου τε ὁ διὰ τοῦ ἐπιπέδου τὴν
εὐθεῖαν διδάσκων οὐδὲν ἄλλο ποιεῖ ἢ διʼ εὐθείας τὴν <lb n="10"/>
εὐθεῖαν παρίστησιν, ἐπείπερ τὸ ἐπίπεδον πολλαί εἰσιν εὐ-
θεῖαι κατ᾿ αὐτούς.</p><lb n="10"/></div><div type="textpart" subtype="section" n="100"><p rend="merge">Οἷος δέ ἐστιν ὁ περὶ τῆς εὐθείας λόγος, τοιοῦτος γέ-
νοιτʼ ἂν καὶ ὁ περὶ τῆς γωνίας. πάλιν γὰρ ὅταν ὑπογρά-
φοντες λέγωσιν ὅτι γωνία ἐστὶ δυοῖν εὐθειῶν μὴ κατάλ- <lb n="15"/>
ληλα κειμένων τὸ ὑπὸ τὴν κλίσιν ἐλάχιστον, ἤτοι ἐλάχι-
στον λέγουσι τὸ ἀμερὲς σῶμα ἢ τὸ κατ᾿ αὐτοὺς σημεῖον
<lb n="15"/> καὶ στιγμήν.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="101"><p rend="merge"> ἀλλὰ τὸ μὲν ἀμερὲς σῶμα οὐκ ἂν εἴποιεν, 
ἐπείπερ τοῦτο μὲν οὐδʼ εἰς δύο μέρη δύναται διαιρεῖσθαι,
ἡ δὲ γωνία κατ᾿ αὐτοὺς ἐπʼ ἄπειρον τέμνεται. καὶ ἄλλως, <lb n="20"/>
τῆς γωνίας ἣν μὲν μείζονά φασιν εἶναι ἣν δὲ μικροτέραν·
τοῦ δὲ ἐλαχίστου σώματος οὐδέν ἐστι βραχύτερον, ἐπεὶ
<lb n="20"/> ἐκεῖνο ἀλλʼ οὐ τοῦτο γενήσεται ἐλάχιστον.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="102"><p rend="merge"> λείπεται ἄρα 
τὸ κατ᾿ αὐτοὺς σημεῖον εἶναι λέγειν ὓ καὶ αὐτὸ τῶν
ἀπόρων. εἰ γὰρ πάντῃ πανταχῶς ἀδιάστατόν ἐστι τὸ <lb n="25"/>
σημεῖον, οὐ διαιρεθήσεται ἡ γωνία. καὶ μὴν οὐδὲ μείζων
τις ἔσται ἢ ἐλάσσων γωνία ἐν γὰρ τοῖς μηδεμίαν ἔχουσι
<lb n="25"/> διάστασιν οὐκ ἂν εἴη τις κατὰ μέγεθος διαφορά.</p></div></div></div></body></text></TEI>