ὥστε τῇ μὲν γραμματιστικῇ πρὸς τῷ μηδὲν ἐγκαλεῖν ἔτι καὶ τὰς ἀνω- τάτω χάριτας ὀφείλομεν, τῇ δέ λειπομένῃ προσάπτομεν τοὺς ἐλέγχους. τὸ δέ εἴτε ὑγιῶς εἴτε τοὐναντίον μάθοιμεν ἂν προσεξαπλώσαντες αὐτῆς τὸν χαρακτῆρα.

Τί ἐστι γραμματική

Ἐπεὶ οὔτε ζητεῖν οὔτε ἀπορεῖν ἔστι κατὰ τὸν σοφὸν Ἐπίκουρον (fr. 255 Us.) ἄνευ προλήψεως, εὖ ἄν ἔχοι πρὸ § 57 cf. M XI 21 4 γραμματικῆς Α B || 5 φοινικὰ N C〉 (in marg. iteratum N) 6 ἀνμκοπὴ A || 9 σήματα iteravit E || 11 αὐτῶ L || 14 διεξαγαγήν N: διαγωγὴν D || 16 τὰ μὲν.... τὰ δέ C | φωνήεντα N | τῇ om. N || 17 φωνηέντων NED | φύσει LED ϛ: εἰσὶ || 20 〈...〉 add. Bury || 21 γραμματικῆ NA | πρὸς τὸ NA || 24 αὐτοῖς ED || 26 εὖ Ν ϛ οὗ L οῦ ED (tachygr. pro οὕτως?) | ἔχει LVr || 26 sp. πρὸ τῶν NABCV: πρῶτον LEDVr τῶν ὅλων σκέψασθαι τί τʼ ἐστὶν ἡ γραμμστική, καὶ εἰ κατὰ τὴν ἀποδιδομένην ὑπὸ τῶν γραμματικῶν ἔννοιαν δύναται συστατόν τι καὶ ὑπαρκτὸν νοεῖσθαι μάθημα. Διονύσιος μὲν οὖν ὁ Θρᾷξ (§ 1 ed. Uhlig Lips. 1883) ἐν τοῖς παραγγέλμασί φησι ‘γραμματική ἐστιν ἐμπειρία ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τῶν παρὰ ποιηταῖς τε καὶ συγγραφεῦσι λεγομένωνʼ, συγγραφεῖς καλῶν, ὡς ἔστιν ἐκ τῆς πρὸς τοὺς ποιητὰς ἀντεμφάσεως πρόδηλον, οὐκ ἄλλους τίνας ἢ τοὺς καταλογάδην πραγματευσαμένους.

τά τε παρὰ τοῖς ποιηταῖς [καὶ συγγραφεῦσιν], ἃ ὁ γραμματικὸς ἑρμηνεύειν φαίνεται, καθάπερ Ὁμήρῳ τε καὶ Ἡσιόδῳ Πινδάρῳ τε καὶ Εὐριπίδῃ καὶ Μενάνδρῳ καὶ τοῖς ἄλλοις, τά τε παρὰ τοῖς συγγραφεῦσιν, οἷον Ἡροδότῳ καὶ Θουκυδίδῃ καὶ Πλάτωνι, ὡς ἴδιον ἔργον μετέρχεται.

παρὸ καὶ οἱ χα- ρίεντες ἐξ αὐτῶν περὶ πολλῶν ἐπραγματεύσαντο συγ- γραφέων, τοῦτο μὲν ἱστορικῶν τοῦτο δέ ῥητορικῶν καὶ ἤδη φιλοσόφων, ζητοῦντες τίνα τε δεόντως καὶ ἀκολού- θως ταῖς διαλέκτοις εἴρηται καὶ τίνα παρέφθαρται, τί τε σημαίνει παρὰ μὲν Θουκυδίδῃ λόγου χάριν τὸ ‘ζάγκλονʼ (VI 4, 5) καὶ ‘τορνεύοντεςʼ, παρὰ δέ Δημοσθένει (de coron. 122) τὸ ‘ἐβόα ὥσπερ ἐξ ἁμάξηςʼ, ἢ πῶς ἀναγνωστέον παρὰ Πλάτωνι τὴν ‘η δ οςʼ λέξιν, πότερον ψιλῶς ἐκφέρον- τα τὴν πρώτην συλλαβὴν ἢ δασέως, ἢ τὴν μὲν πρώτην ψιλῶς τήν δέ δευτέραν δασέως, ἢ ἀμφοτέρας ψιλῶς ἢ ἐναλλάξ.

διὰ γὰρ τὰ τοιαῦτα εἴρηται ἡ γραμματικὴ ἐμπειρία τῶν παρὰ ποιηταῖς τε καὶ συγγραφεῦσι λε- γομένων.

§ 58 τορν. ap. Thuc. non traditum || 59 ηδος v. Suidas, Photius, Etym. Magn. || 60 ∼ schol. in Dionys. Thr. 730, 22 Anecd. Gr. Bekker ═ 165,16 Hilgard1 ἡ om. A | καὶ om. C | εἰ NEABVC: ἡ LDVr || 7 ξυγγρα- φοεῖς G || 9 post τε add. γὰρ Bekk. || 10 ξυγγραφεῦσιν ϛ: καὶ συγ- γραφεῦσιν del. Bekk. | ἃ om. L ED ϛ || 11 φαινόμενος, in marg- γρ. φαίνεται R V || 13 καὶ θουκυδίδῃ om. B || 15 ξυγγραφέων ϛ || 16 τοῦτο δέ ῥητορικῶν om. ED || 18 δὲ pro τε B || 19 verbo ζάν- κλον ss. δρέτανον E, idem in marg. D || 22 ἢ (srve ἦ) δʼ ὃς G | ἐκφέρεται AB V || 23 ἢ τὴν — 24 δασέως om. N lacuna signo notata, in marg. suppl. litteris pa ene exstinctis

Οὗτος μὲν οὖν οὕτως· ἐγκαλεῖ δέ αὐτῷ Πτολεμαῖος ὁ Περιπατητικὸς ὅτι οὐκ ἐχρῆν ἐμπειρίαν εἰρηκέναι τὴν γραμματικήν