ἄγετό τις νύμφαν· Ἐρυσίχθονα δίσκος ἔτυψεν,ἢ ἔπεσʼ ἐξ ἵππων, ἢ ἐν Ὄθρυϊ ποίμνιʼ ἀμιθρεῖ.ἐνδόμυχος δἤπειτα πανάμερος εἰλαπιναστάςἤσθιε μυρία πάντα· κακὰ δʼ ἐξάλλετο γαστήραἰεὶ μᾶλλον ἔδοντι, τὰ δʼ ἐς βυθὸν οἷα θαλάσσαςἀλεμάτως ἀχάριστα κατέρρεεν εἴδατα πάντα.ὡς δὲ Μίμαντι χιών, ὡς ἀελίωι ἔνι πλαγγών,καὶ τούτων † ἔτι μεῖζον ἐτάκετο μέσφʼ ἐπὶ νευράς·δειλαίωι ἶνές τε καὶ ὀστέα μῶνον ἔλειφθεν.κλαῖε μὲν ἁ μάτηρ, βαρὺ δʼ ἔστενον αἱ δύʼ ἀδελφαίχὡ μαστὸς τὸν ἔπωνε καὶ αἱ δέκα πολλάκι δῶλαι.καὶ δʼ αὐτὸς Τριόπας πολιαῖς ἐπὶ χεῖρας ἔβαλλε,τοῖα τὸν οὐκ ἀίοντα Ποσειδάωνα καλιστρέων·ψευδοπάτωρ ἰδὲ τόνδε τεοῦ τρίτον, εἴπερ ἐγὼ μένσεῦ τε καὶ Αἰολίδος Κανάκας γένος, αὐτὰρ ἐμεῖοτοῦτο τὸ δείλαιον γένετο βρέφος· αἴθε γὰρ αὐτόνβλητὸν ὑπʼ Ἀπόλλωνος ἐμαὶ χέρες ἐκτερέιξαν·νῦν δὲ κακὰ βούβρωστις ἐν ὀφθαλμοῖσι κάθηται.