ἀλλʼ ὅκα Τριοπίδαισιν ὁ δεξιὸς ἄχθετο δαίμων,τουτάκις ἁ χείρων Ἐρυσίχθονος ἅψατο βωλά·σεύατʼ ἔχων θεράποντας ἐείκοσι, πάντας ἐν ἀκμᾶι,πάντας δʼ ἀνδρογίγαντας ὅλαν πόλιν ἀρκίος ἆραι,ἀμφότερον πελέκεσσι καὶ ἀξίναισιν ὁπλίσσαςἐς δὲ τὸ τᾶς Δάματρος ἀναιδέες ἔδραμον ἄλσος.ἦς δέ τις αἴγειρος, μέγα δένδρεον αἰθέρι κῦρον,τῶι ἔπι ταὶ νύμφαι ποτὶ τὤνδιον ἑψιόωντο,ἃ πράτα πλαγεῖσα κακὸν μέλος ἴαχεν ἄλλαις.ἄισθετο Δαμάτηρ ὅτι οἱ ξύλον ἱερὸν ἄλγει,εἶπε δὲ χωσαμένα τίς μοι καλὰ δένδρεα κόπτει;αὐτίκα Νικίππαι, τὰν οἱ πόλις ἀράτειρανδαμοσίαν ἔστασαν, ἐείσατο, γέντο δὲ χειρίστέμματα καὶ μάκωνα, κατωμαδίαν δʼ ἔχε κλαῖδα.φᾶ δὲ παραψύχοισα κακὸν καὶ ἀναιδέα φῶτατέκνον, ὅτις τὰ θεοῖσιν ἀνειμένα δένδρεα κόπτεις,τέκνον ἐλίνυσον, τέκνον πολύθεστε τοκεῦσι,παύεο καὶ θεράποντας ἀπότρεπε, μή τι χαλεφθῆι