αἰτίζων ἀκόλως τε καὶ ἔκβολα λύματα δαιτός.Δάματερ, μὴ τῆνος ἐμὶν φίλος, ὅς τοι ἀπεχθής,εἴη μηδʼ ὁμότοιχος· ἐμοὶ κακογείτονες ἐχθροί.ἄισατε παρθενικαί, καὶ ἐπιφθέγξασθε τεκοῖσαιΔάματερ μέγα χαῖρε πολύτροφε πουλυμέδιμνε.χὠς αἱ τὸν κάλαθον λευκότριχες ἵπποι ἄγοντι