ματέρα Τειρεσίαο, καὶ οὔποκα χωρὶς ἔγεντο·ἀλλὰ καὶ ἀρχαίων εὖτʼ ἐπὶ Θεσπιέων¯˘˘¯˘˘¯˘; ἢ εἰς Ἁλίαρτον ἐλαύνοιἵππως, Βοιωτῶν ἔργα διερχομένα,ἢ ʼπὶ Κορωνείας, ἵνα οἱ τεθυωμένον ἄλσοςκαὶ βωμοὶ ποταμῶι κεῖντʼ ἐπὶ Κουραλίωι·πολλάκις ἁ δαίμων νιν ἑῶ ἐπεβάσατο δίφρω,οὐδʼ ὄαροι νυμφᾶν οὐδὲ χοροστασίαιἁδεῖαι τελέθεσκον, ὅκʼ οὐχ ἁγεῖτο Χαρικλώ·ἀλλʼ ἔτι καὶ τήναν δάκρυα πόλλʼ ἔμενεν,καίπερ Ἀθαναίαι καταθύμιον ἔσσαν ἑταίραν.δή ποκα γὰρ πέπλων λυσομένα περόναςἵππω ἐπὶ κράναι Ἑλικωνίδι καλὰ ῥεοίσαιλῶντο· μεσαμβρινὰ δʼ εἶχʼ ὄρος ἁσυχία.ἀμφότεραι λώοντο, μεσαμβριναὶ δʼ ἔσαν ὧραι,πολλὰ δʼ ἁσυχία τῆνο κατεῖχεν ὄρος.Τειρεσίας δʼ ἔτι μῶνος ἁμᾶ κυσὶν ἄρτι γένειαπερκάζων ἱερὸν χῶρον ἀνεστρέφετο·διψάσας δʼ ἄφατόν τι ποτὶ ρῥόον ἤλυθε κράνας,σχέτλιος· οὐκ ἐθέλων δʼ εἶδε τὰ μὴ θεμιτά·τὸν δὲ χολωσαμένα περ ὅμως προσέφασεν Ἀθάνατίς σε, τὸν ὀφθαλμὼς οὐκέτʼ ἀποισόμενον,ὦ Εὐηρείδα, χαλεπὰν ὁδὸν ἄγαγε δαίμων;ἃ μὲν ἔφα, παιδὸς δʼ ὄμματα νὺξ ἔλαβεν.ἑστάκη δʼ ἄφθογγος, ἐκόλλασαν γὰρ ἀνῖαιγώνατα καὶ φωνὰν ἔσχεν ἀμηχανία.ἁ νύμφα δʼ ἐβόασε τί μοι τὸν κῶρον ἔρεξαςπότνια; τοιαῦται δαίμονες ἐστἐ φίλαι;ὄμματά μοι τῶ παιδὸς ἀφείλεο. τέκνον ἄλαστεεἶδες Ἀθαναίας στήθεα καὶ λαγόνας,