ἦλθε παρʼ Ἠέλιος καλὸν χορόν, ἀλλὰ θεῆταιδίφρον ἐπιστήσας, τὰ δὲ φάεα μηκύνονται.τίς δέ νύ τοι νήσων, ποῖον δʼ ὄρος εὔαδε πλεῖστον,τίς δὲ λιμήν, ποίη δὲ πόλις ; τίνα δʼ ἔξοχα νυμφέωνφίλαο, καὶ ποίας ἡρωίδας ἔσχες ἑταίρας ; εἰπέ, θεή, σὺ μὲν ἄμμιν, ἐγὼ δʼ ἑτέροισιν ἀείσω.νήσων μὲν Δολίχη, πολίων δέ τοι εὔαδε Πέργη,Τηύγετον δʼ ὀρέων, λιμένες γε μὲν Εὐρίποιο.ἔξοχα δʼ ἀλλάων Γορτυνίδα φίλαο νύμφην,ἐλλοφόνον Βριτόμαρτιν ἐύσκοπον· ἧς ποτε Μίνως πτοιηθεὶς ὑπʼ ἔρωτι κατέδραμεν οὔρεα Κρήτης.ἡ δʼ ὁτὲ μὲν λασίῃσιν ὑπὸ δρυσὶ κρύπτετο νύμφη,ἄλλοτε δʼ εἱαμενῇσιν· ὁ δʼ ἐννέα μῆνας ἐφοίταπαίπαλά τε κρημνούς τε καὶ οὐκ ἀνέπαυσε διωκτύν,μέσφʼ ὅτε μαρπτομένη καὶ δὴ σχεδὸν ἥλατο πόντον πρηόνος ἐξ ὑπάτοιο καὶ ἔνθορεν εἰς ἁλιήωνδίκτυα, τά σφʼ ἐσάωσαν· ὅθεν μετέπειτα Κύδωνεςνύμφην μὲν Δίκτυναν, ὄρος δʼ ὅθεν ἥλατο νύμφηΔικταῖον καλέουσιν, ἀνεστήσαντο δὲ βωμοὺςἱερά τε ῥέζουσι· τὸ δὲ στέφος ἤματι κείνῳ ἢ πίτυς ἢ σχῖνος, μύρτοιο δὲ χεῖρες ἄθικτοι· δὴ τότε γὰρ πέπλοισιν ἐνέσχετο μύρσινος ὄζοςτῆς κούρης, ὅτʼ ἔφευγεν· ὅθεν μέγα χώσατο μύρτῳ.Οὖπι ἄνασσʼ εὐῶπι φαεσφόρε, καὶ δὲ σὲ κείνγςΚρηταέες καλέουσιν ἐπωνυμίην ἀπὸ νύμφης. καὶ μὴν Κυρήνην ἑταρίσσαο, τῇ ποτʼ ἔδωκαςαὐτὴ θηρητῆρε δύω κύνε, τοῖς ἔνι κούρηὙψηὶς παρὰ τύμβον Ἰώλκιον ἔμμορʼ ἀέθλου.καὶ Κεφάλου ξανθὴν ἄλοχον Δηιονίδαο,πότνια, σὴν ὁμόθηρον ἐθήκαο· καὶ δὲ σὲ φασὶ