κάπρον ὀπισθιδίοιο φέροι ποδὸς ἀσπαίροντα·κερδαλέῳ μύθῳ σε, θεή, μάλα τῷδε πινύσκειβάλλε κακοὺς ἐπὶ θῆρας, ἵνα θνητοί σε βοηθὸνὡς ἐμὲ κικλήσκωσιν. κικλήσκωσιν F and Voss. 59; -ουσιν AE. ἔα πρόκας ἠδὲ λαγωοὺςοὔρεα βόσκεσθαι· τί δέ κεν τί κεν. πρόκες ἠδὲ λαγωοὶ ῥέξειαν; σύες ἔργα, σύες φυτὰ λυμαίνονται.καὶ βόες ἀνθρώποισι κακὸν μέγα· βάλλʼ ἐπὶ καὶ τούς.ὣς ἔνεπεν, ταχινὸς δὲ μέγαν περὶ θῆρα πονεῖτο.οὐ γὰρ ὅ γε Φρυγίῃ περ ὑπὸ δρυὶ γυῖα θεωθεὶςπαύσατʼ ἀδηφαγίης· ἔτι οἱ πάρα νηδὺς ἐκείνη, τῇ ποτʼ ἀροτριόωντι συνήντετο Θειοδάμαντι.σοὶ δʼ Ἀμνισιάδες μὲν ὑπὸ ζεύγληφι λυθείσαςψήχουσιν κεμάδας, παρὰ δέ σφισι πουλὺ νέμεσθαιἭρης ἐκ λειμῶνος ἀμησάμεναι φορέουσινὠκύθοον ὠκύθοον e, cf. Hesych. s.v.; ὠκύθεον. τριπέτηλον, ὃ καὶ Διὸς ἵπποι ἔδονσιν· ἐν καὶ χρυσείας ὑποληνίδας ἐπλήσαντοὕδατος, ὄφρʼ ἐλάφοισι ποτὸν θυμάρμενον εἴη.αὐτὴ δʼ ἐς πατρὸς δόμον ἔρχεαι· οἱ δέ σʼ ἐφʼ ἕδρηνπάντες ὁμῶς καλέουσι· σὺ δʼ Ἀπόλλωνι παρίζεις.ἡνίκα δʼ αἱ νύμφαι σε χορῷ ἔνι κυκλώσονται ἀγχόθι πηγάων Αἰγυπτίου Ἰνωποῖοἢ Πιτάνης (καὶ γὰρ Πιτάνη σέθεν) ἢ ἐνὶ Λίμναις,ἢ ἵνα, δαῖμον, Ἀλὰς Ἀραφηνίδας οἰκήσονσαἦλθες ἀπὸ Σκυθίης, ἀπὸ δʼ εἴπαο τέθμια Ταύρων,μὴ νειὸν τημοῦτος ἐμαὶ βόες εἵνεκα μισθοῦ τετράγυον τέμνοιεν ὑπʼ ἀλλοτρίῳ ἀροτῆρι·ἦ γάρ κεν γυιαί τε καὶ αὐχένα κεκμηυῖαικόπρον ἔπι προγένοιντο, καὶ εἰ Στυμφαιίδες εἶενεἰναετιζόμεναι κεραελκέες, αἳ μέγʼ ἄρισταιτέμνειν ὦλκα βαθεῖαν· ἐπεὶ θεὸς οὔποτʼ ἐκεῖνον